CAC (سنگنوردان علیه سرطان) : هفتمین کمک مالی به موسسات تحقیقاتی سرطان

CAC wraps up a stellar 2014 with donation in Mokpo

در جریان مسابقات مرحله پنجم جام جهانی لید که در تاریخ های 19 و 20 مهر در کره جنوبی برگزار شد CAC - سنگنوردان غلیه سرطان چکی به مبلغ  17,146,787.00 ون ( 10,000 یورو ) به مرکز ملی سرطان کره اعطا کرد. CAC در طول حیات کمتر از 2 ساله خود تا کنون به 7 مرکز تحقیاتی سرطان در کشورهای استرالیا - فرانسه - کانادا - انگلسان - امریکا - آلمان - و کره جنوبی کمک های مالی کرده تا صرف مطالعات و تحقیقات سرطان شود.

جان الیسون سنگنورد و مربی انگلیسی در اواخر سال 2012 مبتلا به سرطان شد. اما، الیسون از پای ننشست، از آن پس او با تاسیس CAC - Climbers Against Cancern (سنگنوردان علیه سرطان) و با کمک مربیان و سنگنوردان مطرح جهان همه ی انرزی اش را صرف مبازه با سرطان کرده است. این مبارزه به دو طریق بوده است: افزایش آگاهی مردم نسبت به سرطان و اعطای کمک های مالی به موسسات تحیقاتی. 

بله، این سرشت سنگنوردان است. در گوش ما، در همان لحظه تولد زندگی سنگنوردی، اذان حمایت خوانده اند. مگر نه اینکه "حمایت" و  "حمایت کننده" مفاهیم کلیدی در سنگنوردی هستند. مگر نه اینکه اولین کلماتی که آموختیم حمایت و حمایت کننده بود. مگر نه اینکه اولین گام صعود را در حمایت حمایت کننده برداشتیم و جسم و جان خود را به دست او سپردیم! بله، "حمایت" ذاتی ما است.

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در دوشنبه بیست و هشتم مهر 1393 و ساعت 19:48 |

جام جهانی لید؛ مرحله ششم و بازهم شگفتی: آدام اوندرا  19 از 21 - جین کیم 10 از 16

مرحله ششم جام جهانی لید روزهای 26 و 27 مهر در کشور چین برگزار شد؛ و باز هم این جام شگفتی آفرید: آدام اورندا از بین 21 شرکت کننده مرد نفر 19 ام شد و جین کیم از بین 16 شرکت کننده زن نفر 10 ام شد. ژاکوب شوبرت که همین هفته قبل در مرحله پنجم در کشور کره جنوبی نفر اول شده بود حالا در بخش مردان نفر 17 ام شده است. ژاکوب شوبرت در 12 مرحله پیاپی قبلی همواره یکی از 4 نفر اول جام بوده است؛ او در سال 2011 یک رکورد بی سابقه را رقم زد : 7 بار پیاپی قهرمان جام جهانی شد!!!  جین کیم در 40 مرحله قبلی در 30 مرحله اش یکی از 2 نفر اول جام بوده است. راستی چه باید گفت ؟ در فرهنگ اصیل رقابت پاسخ البته ساده است :  در مسابقات، هر چیزی ممکن است اتفاق بیافتد. بنابراین قهرمانان مطرح جهان هیچ نگرانی از شرکت مکرر در مسابقات ندارند. آنها هرگز نگران از دست دادن اعتبار قبلی خود نیستند؛ زندگی جاری است و قرار نیست همیشه ما برنده باشیم! 

مینا مارکوویک که درمرحله قبل در بخش زنان نفر اول شده بود این بار نیز مقامش را حفظ کرد.

نتایج به دست آمده در این مرحله به شرح زیر است:

   Final Results MEN LeadFinal Results WOMEN Lead
1 Ghisolfi Stefano    ITA             1 Markovic Mina SLO
2 Julian Puigblanque Ramón    ESP 2 Verhoeven Anak BEL
3 Desgranges Romain    FRA 3 Janicot Hélène FRA

 http://www.ifsc-climbing.org/index.php/news/latest-news/item/552-results-of-the-ifsc-world-cup-wujiang-2014-lead

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در یکشنبه بیست و هفتم مهر 1393 و ساعت 22:35 |

دختران ایران: انتهای آسمان کجاست  ! 20+50 ( 5.10a/b + 5.10b )

پنج دختر جوان از تهران به زنجان می روند و در یکی از دیواره های منطقه مسیری به طول 70 متر را گشایش می کنند و مسیر ی اسپورت را به طول 20 متر رولکوبی!! انصافا در کدامیک از کشورهای منطقه چنین برنامه های درخشانی توسط دختران اجرا می شود؟ اصلا در بین بیش از 200 کشور جهان، دختران چند کشور در چنین سطحی از فعالیت های ماجراجویانه هستند؟ ..... در این خصوص همیشه از دختران کشورهایی معدود و عموما غربی می نوشتم ..... و حالا خوشحالم که دختران سرزمین ما با همه ی مشکلاتی که دارند اینگونه شجاعانه؛ و با اتکا به تفکر و اندیشه؛ به ماجراجویی در طبیعت می پردازند. این دختران به واقع زندگی را زیباتر می کنند.

".........مدتهاست که زیر نظر استاد نسیم عشقی در دیواره های مختلف تهران و شهرستان ها به تمرینات دیواره نوردی می پردازیم. به تبع فعالیت هایمان به فکر آموختن نحوه گشایش مسیر و انجام آن افتادیم که با استقبال و همکاری فراوان نسیم عزیز مواجه شدیم. تلاش ها برای یافتن دیواره ای بکر با موقعیت جغرافیایی مناسب آغاز شد. چندین دیواره مد نظر نسیم بود که سر انجام بنا به شرایط  آب و هوایی و توانایی تیم، دیواره آزاد زنجان  انتخاب شدکه اطلاعات آن در صفحه دوست خوب و همسایه وبلاگی ام آقای سعید زاده ......."

لطفا گزارش کامل را در مکث بخوانید.

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در یکشنبه بیست و هفتم مهر 1393 و ساعت 10:43 |

شیفت از سالن به طبیعت - برگشت به ریشه ها

Angela Eiter on Zauberfee 8c+, Eremo, Arco, Italy

آنجلا آیتر، 28 ساله و اتریشی بهترین سنگنورد صعود های رقابتی در تاریخ صعود های ورزشی است. او 4 بار قهرمان مسابقات قهرمانی جهان و 25 بار قهرمان جام جهانی شده است.  آیتر که حالا 28 ساله است مدتی است که از صعود های رقابتی به صعودهای سنگ شیفت کرده است. او اخیرا موفق شده مسیری با درجه 5.14d را صعود کند. قهرمان افسانه ای صعودهای رقابتی می گوید"در آن لحظه به تمامی غرق پیروزی بودم. بر سخت ترین پروژه ام چیره شده بودم. فریاد شادی من تا چندین کیلومتر شنیده می شد."  

غیر از آنجلا آیتر تا کنون فقط 4 یا 5 زن توانسته اند چنین درجه ای را صعود کنند. در عکس ورزیدگی و پیچیدگی عضلات او را به خوبی می بینید.

http://www.8a.nu/

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در پنجشنبه بیست و چهارم مهر 1393 و ساعت 10:12 |

 آلپاین کلاب امریکا: شام انتفاعی با طعم رینهولد مسنر - از 275 دلار تا 12,000 دلار  

Messner-Scroller

چشمان رینهولد مسنر؛ در پس و پشت لوگوی شام انتفاعی امریکایی

بزرگترین و مهمترین رویداد قابل تصور سالانه ی آلپاین کلاب امریکا همانطور که خود آنها می گویند برگزاری شام انتفاعی سالانه است. این رویداد از آن نظر بزرگ و مهم است که علاوه بر گردهمایی کوهنوردان، منبع درآمد هنگفتی برای آلپاین کلاب امریکا است. در سال 2015 یعنی سال آینده مسیحی این مراسم روز های 30 و 31 ژانویه ( 10 و 11 بهمن 93 ) در شهر نیویورک برگزار خواهد شد و البته شام انتفاعی معروف نیز شب 31 ژانویه خواهد بود. آلپاین کلاب امریکا از حالا یعنی 4 ماه جلوتر برنامه و لیست قیمت ها و محل برگزاری این مراسم را اعلام کرده تا اعضای امریکایی و غیر امریکایی و یا سایر کوهنوردان به توانند دراین شام انتفاعی در شهر نیویورک شرکت نمایند.

رینهولد مسنر، کریس بانینگتون، یولی استک و ادموند ویستورس، از جمله اسطوره کوهنوردی جهان هستند که در شام انتفاعی 2015 آلپاین کلاب امریکا شرکت خواهند کرد و البته رینهولد مسنر ، چهره اصلی و سخنران اصلی این شام خواهد بود. شرکت این اسطوره ها به خاطر تجلیل از آنها نیست بلکه به خاطر آن است که حضور آنان باعث خواهد شد تا تعداد زیادی از کوهنوردان در شام انتفاعی و گرانقیمت آلپاین کلاب امریکا شرکت کنند و در نتیجه سود و منفعت بیشتری نصیب آلپاین کلاب خواهد شد. توجه داشته باشیم که اجرای چنین برنامه هایی در فرهنگ سرمایه داری بهیچ وجه قابل سرزنش و یا غیر اخلاقی نیست، بلکه برعکس، بخشی از اخلاق سرمایه داری است. این برنامه ها از جمله ابتکاراتی هستند که سازمان ها برای اجرای پروژه های خود بکار می برند – دست کم آلپاین کلاب امریکا مدعی است که با این درآمدها می تواند رویاهای بلند پروازانه ی بسیاری از کوهنوردان جوان را از طریق پرداخت کمک های بلا عوض به آنان محقق کند. و اما لیست قیمت ها؛ از 275 دلار تا 12,000 دلار.

لیست قیمت ها ی شام انتفاعی آلپاین کلاب امریکا :   

 هرعضو: 275 دلار

غیرعضو: 350 دلار - شامل یک سال حق عضویت. یعنی هر کوهنورد غیر عضو به صرف شرکت در این شام، اتوماتیک مان عضو آلپاین کلاب امریکا خواهد شد و یک سال حق عضویت وی نیز در همین پرداخت منظور شده است.

زوج های عضو: 450 دلار

زوج های غیر عضو: 600 دلار - شامل یک سال حق عضویت به شرحی که گفته شد.

بلیط  مخصوص حمایت کننده های مالی: 1275 دلار - شامل.... و اسلایدشو و یک جلد کتاب امضا شده رینهولد مسنر.

میز مخصوص حمایت کننده ها و ولینعمت ها: 5,000 دلار؛ بله پنج هزار دلار! - شامل .... و درج نام آنها در برنامه و اسلایدشو،  و 10 جلد کتاب امضا شده رینهولد مسنر.

میز مخصوصVIP ( آدم های خیلی مهم ): 12,000 دلار، بله اشتباه نکرده اید دوازده هزار دلار!!  – شامل .... و درج نام آنها در لوگوی وبسایت شام سالانه  و 10 جلد کتاب امضا شده رینهولد مسنر.

و البته آلپاین کلاب امریکا لطف کرده برای اقامت شرکت کنندگان در شام انتفاعی با مدیران هتل Loews Regency Hotel در شهر نیویورک مذاکره کرده و تخفیف گرفته است. شرکت کنندگان باید برای هر شب اقامت در این هتل 249 دلار و اتاق های لوکس 289 دلار بپردازند.

با توجه به شام های انتفاعی سال های قبل، درآمد امسال شام انتفاعی قطعا بیش از 200,000 دلار خواهد بود و برای اینکه تصوری نسبی از اعداد و ارقام مذکور داشته باشیم کافی است دقت کنیم که متوسط حقوق ماهانه کارکنان در امریکا در بهترین شرایط  5000 دلار است.

کوهنوردان مرفه ایرانی دیگر چه می خواهند. این دوستان اگر با پرداخت حق عضویت و یا شرکت احتمالی در شام انتفاعی آلپاین کلاب امریکا به کوهنوردی امریکا کمک مالی می کنند لطف کنند به گروه های کوهنوردی و یا مستقیما به کوهنوردان جوان کشور خود نیز گوشه چشمی داشته باشند!

https://www.americanalpineclub.org/p/2015_annual_benefit_dinner

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در دوشنبه بیست و یکم مهر 1393 و ساعت 13:31 |

 جام جهانی لید - کره جنوبی: آدام اوندرا نفر نهم !

جام جهانی لید و سرعت در تاریخ های 19 و 20 مهر در شهر ماکپا - کره جنوبی برگزار شد. در مسابقات لید این جام آدام اوندرا، حتی به فینال نرسید و نفر نهم شد. جین کیم نیز که در مسابقات قهرمانی جهان درخیخون اسپانیا در بخش زنان نفر اول جهان شده بود در این جام و در کشور خودش نفر ششم شد. نکته قابل توجه در این خصوص این است که در مسابقات هر چیزی ممکن است اتفاق بیافتد، بتابراین قهرمانان مطرح جهان هیچ نگرانی از شرکت مکرر در مسابقات ندارند. آنها هرگز نگران از دست دادن اعتبار قبلی خود نیستند؛ زندگی جاری است! در هر حال، در این جام در بخش مردان ژاکوب شوبرت از اتریش  و در بخش زنان مینا مارکوویک از اسلوونی به مدال طلا دست یافتند . مینا مارکویک دو سال پیاپی است که در جام جهانی صاحب مدال طلا می شود. او ماه گذشته در مسابقات قهرمانی جهان در خیخون  هم در لید هم در سرعت صاحب مدال نقره شد، و در رقابتهای آرکو راک مستر نیز صاحب مدال نقره شد. مینا مارکویک با این مدال طلایی تعداد مدال های طلایی خود را به عدد 15 رسانده است. نتایج به دست آمده درجام جهانی کره بشرح زیر است:

Final Results MEN Lead      Final Results WOMEN Lead
1 Schubert   Jakob   AUT       1 Markovic Mina SLO
2 Skofic   Domen   SLO       2 Verhoeven Anak BEL
3 Desgranges   Romain   FRA       3 Janicot Hélène FRA

 

 

 

 http://www.ifsc-climbing.org/index.php/news/latest-news/item/551-results-of-the-ifsc-world-cup-mokpo-2014-lead

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در دوشنبه بیست و یکم مهر 1393 و ساعت 10:54 |

 آدام اوندرا: تبدیل رنج به لذت – درس هایی برای آموختن

بدون شک آدام اوندرا، یکی از قوی ترین سنگنوردان جهان است. صعود های شگفت انگیز او در طبیعت از یکطرف، و صعودهای خارق العاده او در داخل سالن از طرف دیگر، انصافا از او قهرمانی بی نظیر ساخته است. این قهرمان 21 ساله تا این تاریخ، 3 ردپوینت با درجه 5.15c ( سخت ترین درجه صعود حال حاضر جهان ) ؛ 3 آنسایت با درجه 5.14d ( سخت ترین درجه آنسایت حال حاضر جهان ) ، 9 صعود با درجه 5.15b ، و 18 صعود با درجه 5.15a ، و آنسایت دهها صعود بادرجه های 5.14c و 5.14b را در کارنامه صعود های داخل طبیعت دارد. در صعودهای رقابتی داخل سالن نیز بارها قهرمان "جام جهانی" و قهرمان "مسابقات قهرمانی جهان" هم در لید هم در بولدر شده است. در این خصوص همین بس که او امسال در کمتر از یک ماه مدال طلای بولدر و مدال طلای لید مسابقات قهرمانی جهان را به ترتیب در موتیخ آلمان و خیخون اسپانیا از آن خود کرد . این دستاورد جهانی در دو رشته مختلف ؛ آنهم در یک سال و در کمتر از یک ماه؛ درجهان سنگنوردی بی سابقه است. آیا آدام اوندرا به واقع یک نابغه است؟

حتی اگر فرض کنیم اوندرا یک نابغه است؛ با وجود این و به شهادت آنچه که خود او می گوید این "آموزش و تمرین"های دیوانه وار است که او را به چنین سطحی از سنگنوردی جهان رسانده است. اوندرا، ضمنا ایده ها و اندیشه های جذابی دارد . مصاحبه اخیر او که در سایت eveningsends منتشر شده گوشه هایی از سبک زندگی و نگاه او را نسبت به آموزش و تمرین نشان می دهد .

در این مصاحبه اوندرا  به خصوص در موارد زیر تاکید زیادی داشته است:

1 - تمرین. تمرین. و بازهم تمرین .... حتی وقتی احساس بیهودگی می کنید به سراغ تمرین بروید. بعد از 30 دقیقه، درد تبدیل به لذت خواهد شد.

2 - لید و بولدرینگ دو رشته ورزشی کاملا متفاوت و دور از هم هستند. بعلاوه، هر دو از ریشه های خود در طبیعت دور شده اند .

3 - لیدرها کوتاه قد و سبک وزن؛ اما بولدررها بلند قد و عضلانی هستند.

4 - در مسابقات لید آنچه که مهم است توان استقامتی است.

5 - در مسابقات بولدر آنچه که مهم است مسیرخوانی روی حجم های بزرگ، همراه با حرکات جهشی دوبل و صعود های تعادلی است.

6 - حرکات جهشی دوبل و صعودهای تعادلی هیچ کمکی به لید نمی کنند . در مقابل، استقامت بی پایان نیز کمکی به بولدرینگ نمی کند.

بخش هایی از این مصاحبه جذاب را با هم مرور می کنیم:

Ondra Onsights 9a

....برای شما کدام موفقیت بیشتر خوشحال کننده بود: اولین صعود با درجه 5.15c یا برنده شدن در مسابقات قهرمانی جهان؛ هم در لید هم در بولدر؟

اوندرا : خوب، مسابقات قبلا برای من خیلی رضایت بخش نبودند، اما حالا موضوع فرق می کند. حالا مسابقات قابل مقایسه با صعود مسیر Change و یا مسیر La Dura Dura هستند و حتی رضایت بخش تر از آنها. زیرا من برای این مسابقات آموزش های سختی دیده ام و تمرینات سختی انجام داده ام، زیرا من برای مدت طولانی در ذهن خود، خودم را برنده این مسابقات می دانستم.

انگیزه شما برای تمرکز روی مسابقات امسال چه بود؟

اوندرا : مسابقات قهرمانی جهان هدف اصلی بود.... بعلاوه من نسبت به خود آموزش و تمرینات خیلی کنجکاو بودم. امیدوار بودم و می دانستم که آموزش و تمرین، در صعود های داخل طبیعت به من کمک خواهد کرد. اما بیش از آن می خواستم در مورد خودم بدانم که آموزش و تمرین اختصاصی چه تاثیری در بدست آوردن توان استقامتی دارد؛ و می دانیم که توان استقامتی power- endurance در رقابت های لید به شدت موردنیاز است. براساس تجربه های ناشی از رقابت های قبلی می خواستم بدانم که با توجه به قد بلند و وزن سنگین ( اگرچه نسبت به قد خود، وزن سنگینی ندارم) آیا کاهش وزن برای پیروزی در رقابت های لید عاقلانه است. و البته می دانیم که بهترین رقابت کنندگان لید تماما قدی خیلی کوتاه و وزنی خیلی سبک دارند.

همچنین من مسابقات را به عنوان یک واقعیت و یک رویداد تعیین کننده ای می دانم که باید درقبال آن آموزش و تمرین خوبی داشته باشم . همچنین من بخش ذهنی رقابت را، که برای من خیلی جذاب است، دوست دارم.

باید بگویم ..... من حقیقتا از آموزش و تمرین؛ و از درد و رنج ناشی از آن لذت می برم. زیرا شما در خلال آموزش و تمرین موفق به انجام صعودهای بیشتری می شوید؛ و در مقایسه با کار در برنامه های طبیعت،  روز به روز صعودها و حرکات بیشتری انجام می دهید.

حتی وقتی احساس بیهودگی می کنید به سراغ آموزش و تمرین بروید. بعد از 30 دقیقه، درد تبدیل به لذت خواهد شد. برای من فهمیدن محدودیت های بدن و آنچه که بدن را ثابت و مقاوم نگه می دارد جالب است، و چه قدر مهم است که ذهن در سراسر پروسه سالم سازی و مقاوم سازی بدن نقش دارد.

انگیزه های من در طول سال حقیقتا در بالاترین سطح خود باقی مانده است. علی رغم موفقیت در مونیخ و خیخون، برای آماده شدن در مسابقات بعدی قهرمانی جهان سخت تمرین خواهم کرد. هرگز و برای یک لحظه هم از این تصمیم خود متاسف نخواهم شد و هرگز آنرا زیر سوال نخواهم برد.

در مقایسه با صعودهای داخل طبیعت، امسال چند ساعت آموزش و تمرین در داخل سالن داشته اید؟

اوندرا : ماه فوریه استارت زدم، سه ماه و نیم آموزش و تمرین سخت، هفته ای 6 یا 7 روز، همراه با صعود های صخره ای داخل طبیعت – اگر چه خیلی خسته بودم اما این صعودها حالم را خوب می کرد.

در خلال این دوره، 30 ساعت در هفته تمرین می کردم: صعود، تمرینات کمپوس بورد و نیز تمرینات TRX (مخفف Total Resistance eXercise) . اگر همه اینها را جمع بزنید به این نتیجه می رسید که من امسال به واقع 420 ساعت تمرین کرده ام.

سه ماه و نیم بعدی، دوره های "پیش مسابقه" بود ....هر روز سه مسیر سخت را صعود می کردم، 30 دقیقه بولدرینگ یا تمرینات کمپوس بورد کار می کردم .... در اسپانیا یک هفته و در فرانسه دو هفته صعود های داخل طبیعت داشتم. و همینطور هر وقت فرصتی دست می داد اطراف محل زندگی ام تمرین می کردم.

هر وقت داخل طبیعت می رفتم لذت می بردم. صعودهای داخل طبیعت به من انرژی می داد تا بتوانم تمرینات سخت داخل سالن را ادامه دهم. با اینهمه، از اینکه صعودهای کمی در داخل طبیعت انجام داده ام متاسف نیستم – زیرا حقیقتا تمرکز کرده بودم.

این سبک زندگی، کاملا متفاوت بود اما با توجه به اینکه باید به دانشگاه می رفتم سبک مناسبی بود. به خاطر دانشگاه روزهای اواسط  هفته نمی توانستم به داخل طبیعت بروم بنابراین فقط تمرین می کردم. به شدت روی دانشگاه و تمرینات تمرکز کرده بودم. و هر شب خوشحال بودم که هر روز کارم را با موفقیت انجام می دهم. 


Volumes and double dynos dominate the comp scene today. Photo via Marco Kost / Planet Mountain

چرا برای سنگنوردان سخت است که در هر دو رشته بولدر و لید تفوق کامل داشته باشند ؟

اوندرا : اگر به سنگنوردان لید نگاه کنید می بینید آنها کوتاه و ظریف هستند. اگر به سنگنوردان بولدر نگاه کنید می بینید که آنها بلند و عضلانی هستند. هر دو رشته لید و بولدر در حال دور شدن بیشتر از یکدیگر و از ریشه اصلی خود در طبیعت هستند.

مسابقات لید نیاز به توانایی فیزیکی خاصی دارد : یک نوع توان استقامتی ( power- endurance  ) که به ندرت در صعودهای داخل طبیعت به دست می آید.

اما، مسابقات بولدرینگ حرکات مسیر خوانی روی حجم های بزرگ گیره ها، همراه با حرکات جهشی دوبل  و صعودهای تعادلی روی صفحات مورب است ( sketchy slabs - double dynos  ) . دابل داینو ها یا حرکات جهشی دوبل و صعودهای تعادلی هرگز در مسابقات لید به شما کمک نخواهند کرد. و در مقابل، داشتن استقامت بی پایان نیز هیچ کمکی برای انجام حرکات جهشی دوبل نخواهد کرد. بدین ترتیب این دو رشته ورزشی با یکدیگر همسو نیستند .

در خصوص خودم، باید بگویم من بطور طبیعی قدرت بولدرینگ بالایی دارم . حتی اگر سه هفته تمرین نکنم چیزی از دست نمی دهم . بولدرینگ در ذات من است .

اما برای من، استقامت مشکل ساز است مگر اینکه به سختی تمرین کنم.  فرم بدن من فرمی مناسب برای بولدرینگ است.

 همانطور که گفتم اکثر رقابت کنندگان لید قدی کوتاه و وزنی سبک دارند . بلندی قد من گاهی و به ندرت در مسابقات لید امتیاز محسوب می شود؛ آنهم زمانی است که طراحان مسیر گیره های نزدیک و در دسترس طراحی نمی کنند.

اگر در یک مسابقه لید زیگزاگ گیره ها برای حرکات کوتاه طراحی شده باشد برای من تقریبا غیر ممکن است که برنده آن مسابقه باشم. زیرا سنگنوردان کوتاه قد برای چنین مسابقه ای سایز بدنی بهتری دارند و به خاطر سبک وزن بودن می توانند مدت بیشتری روی دیواره آویزان شوند.

برای مدت طولانی فکر می کردم که اگر مسیر های زیادی صعود کنم می توانم توان استقامتی بهتری بدست بیاورم. اما صعود های زیاد نتیجه خوبی در بر نداشت، بهتر می شدم اما به نظر می رسید موانعی وجود دارد که نمی توانم بر آنها فائق شوم. مهم نبود چقدر تمرین می کنم، در هر حال نمی توانستم برای مدت طولانی روی دیواره آویزان شوم.

کم کم شروع کردم به فهم این مسئله که اگر قدرت خود را افزایش دهم می توانم حرکات را آسان تر انجام دهم و روی مسیرها بهتر استراحت و تجدید قوا کنم زیرا همه گیره ها بزرگ هستند . به همین دلیل، تمرینات من برای لید تمرینات انفجاری کمپوس بورد و بولدرینگ بود. و باز به همین دلیل، برای بولدر نیاز به تمرینات خاصی نداشتم. وقتی که در لید بهتر و قویتر می شدم در بولدر نیز بهتر و قوی تر می شدم. کاملا ساده است . تنها چیزی که من نیاز داشتم دابل داینو double dynos، تمرین حرکات جهشی دوبل بود.

به نظر من اکثر سنگنوردان تمرینات خیلی ویژه ای انجام می دهند. آنها وقت زیادی را صرف تطابق خود با رشته ها و سبک های مختلف می کنند، به خصوص در بولدرینگ و مشکلات مربوط به تکنیک های تعادلی آن.

در هر حال برای من تطابق یافتن وقت کمتری می گیرد زیرا من کیلومترها سنگنوردی کرده ام ، از هر سنگی و با هر زاویه ای. نمی خواهم حود ستایی کنم اما فکر می کنم می دانم چگونه صعود کنم؛ هرکجا و از هر مسیری.

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در چهارشنبه شانزدهم مهر 1393 و ساعت 19:29 |

 صعود 10 دیواره بلند در منطقه قطبی - بیس کمپ : قایق!! 

1 - جزیره بافین در غرب گرینلند، شمال شرقی کشور کانادا و در منطقه اقیانوس منجمد شمالی واقع شده است. 

2 - شان ویلانووا، نیکولا فاورس، اولیویه فاورس ( هر سه بلژیکی ) ، بن دیتو ( امریکایی ) . باب شپتون ( انگلیسی ) برندگان جایزه کلنگ طلایی 2011 هستند. آنها این جایزه را به خاطر صعود دیواره های بلند گرینلند "Greenland Big Walls" دریافت کرده اند.

3 - تابستان امسال چهار نفر اول لیست مذکور ده دیواره بلند را در شرق بافین و غرب گرینلند بدون استفاده از ابزارهای حمایتی صعود کردند، 5 دیواره در گرینلند و 5 دیواره در بافین !!

"در مجموع ما 10 مسیر جدید به طول 400 تا 1000 متر به شیوه آلپی صعود کردیم. ما از قایق به عنوان بیس کمپ و روشی برای رسیدن به پای دیواره ها استفاده کردیم . ما هیچ رول یا میخی در مسیر باقی نگذاشتیم."

صعود دیواره های پرت و دور افتاده همواره بخشی از فعالیت های ماجرا جویانه کوهنوردان و سنگنوردان بوده است. خب، اینجوری آدرنالین بیشتری ترشح می شود!

 http://www.ukclimbing.com/news/item.php?id=69218

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در سه شنبه پانزدهم مهر 1393 و ساعت 11:53 |

 آلپاین کلاب امریکا : سپاس از داشتن 15,000 عضو

15000Thanks

آلپاین کلاب امریکا 29 سپتامبر ( 7 مهر ) اعلام کرد که حالا 15,000 عضو دارد. اگر حق عضویت سالانه هر یک از اعضا را به طور متوسط 50 دلار در نظر بگیریم درآمد سالانه این انجمن صرفا از محل حق عضویت ها بالغ بر 750,000 دلار یا به عبارت دیگر بالغ بر دو میلیارد و دویست و پنجاه میلیون تومان خواهد شد! و البته به این مبلغ باید مبالغ دیگری مثل فروش نشریات، فیلم ها، دریافت هدایا و کمک های نقدی ، درآمدهای حاصل از متینگ ها ، جشن ها و .... را نیز اضافه کرد .

آلپاین کلاب امریکا می گوید این پول به ما کمک می کند تا مسیر های جدیدی کشف کنیم، از میراث خود و از مناظر بی نظیر سنگنوردی خود حمایت و نگهداری کنیم. این پول به ما کمک می کند تا پناهگاه بسازیم، امکانات و تسهیلات لازم را فراهم و نگهداری نماییم، به ما کمک می کند تا رویاهای صدها کوهنورد را با اعطای کمک های بلاعوض به آنان محقق کنیم. ما باهم قوی تر هستیم. !Together we’re stronger

بله؛ ما با هم قوی تر  هستیم! شاید بهتر باشد همان عبارت خودشان را تکرار کنیم: !Together we’re stronger

http://www.americanalpineclub.org/news/

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در یکشنبه سیزدهم مهر 1393 و ساعت 16:30 |

مکث: نسیم عشقی، ملکه دیواره های ایران

..........

- اگر قرار باشد یکی ازین دیواره ها رو بعنوان مسیری که هر دیواره نوردی باید روی آن تلاش کند انتخاب کنید کدام را نام می برید؟

- البته که انتخاب میان اینهمه صعودی که داشتم دشوار است اما یکی از منحصر به فرد ترین دیواره هایی که صعود کردم  برج های Elbsandstein بود. اهالی این منطقه سعی کردند که سنت سنگنوردی ابتدایی را در این منطقه حفظ کنند و همچنین به دلیل جنس نرم سنگ های منطقه شما اجازه گذاشتن ابزار فلزی در بین شکاف ها ندارید و باید بعنوان میانی از گره های مختلف که روی طنابچه ایجاد میکنید استفاده نمایید و اجازه استفاده از پودر کربنات منیزیم در منطقه ممنوع است و پلیس شدیدا این مسئله را کنترل می کند. در گذشته با پای برهنه و استفاده از گره های مختلف در شکاف ها موفق به صعود و رسیدن به بالای برج می شدند که صعود بر روی این دیواره باعث می شود درک کنید که سنگنوردی از کجا آغاز شده است و در ابتدا و بدون امکانات چگونه سنگنوردی انجام می شده و بر روی این دیواره حلقه های سنتی وجود دارد که فاصله یشان بیش از سه متر است . مثلا در 50 متری فقط دو حلقه مطمئن (رول) هست و برای به اصطلاح ایمنی بیشتر شما مجبورید در بین شکاف ها, میانی طنایچه (گره دار) و ... مختلف بگذارید که همین مسئله باعث افزایش ریسک صعود در این منطقه شده و خطرناک بودن این صعود علتی است که بسیاری از سنگنوردان حاضر به صعود این برج ها نیستند. در بالای این برج ها صندوقچه فلزی وجود دارد که پس از صعود اسم خود را داخل آن ثبت می کنید و من بسیار خوشحالم که موفق به صعود این برج ها شدم و ایستادن بالای این برج به من احساسی مشابه بودن در جهانی دیگر داد باتوجه به اینکه صعود این مسیر علاوه بر داشتن توانایی جسمی بالا به توانایی ذهنی قوی نیاز دارد در حدی که بسیاری از سنگنوردان مطرح جهان از صعود بر روی این برج ها هراس دارند.

.......

...............

خانم لیلی رهنما سنگنوردی خوب و وبلاگ نویسی فرهیخته است. ایشان مصاحبه ای با خانم نسیم عشقی انجام داده اند که می توانید متن کامل آن را در وبلاگ مکث به خوانید.

http://maakss.blogfa.com/post-242.aspx

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در یکشنبه سیزدهم مهر 1393 و ساعت 13:3 |