X
تبلیغات
بیواک

                           اورست : شرپا ها بیس کمپ را ترک می کنند


Flying above the Khumbu Icefall on Everest in 2012. The large serac can be seen clearly on the left.

در حادثه سقوط بهمن در 18 آوریل ( 29 فروردین ) در ارتفاع 5800 متری اورست 16 شرپا جان خود را از دست دادند . و حالا مجموعه ی شرپا ها در احترام به همکاران جان باخته خود دست از کار کشیده اند و درحال ترک بیس کمپ می باشند . تا کنون بیش از نصف شرپا ها بیس کمپ را ترک کرده و به روستا های خود بر گشته اند .  IMG ؛ گاید بین المللی کوهستان ؛ که بیشترین شرپاها را در اختیار دارد رسما فصل صعود را پایان یافته اعلام کرده است . اگر جه تیم های بزرگ دیگری مثل Asian Trekking  و  Himex و Altitude Junkies هنوز رسما تصمیم خود را اعلام نکرده اند اما واضح است که تصمیم IMG آنها را نیز وادار به ترک صعود خواهد کرد . اما دولت نپال هنوز تلاش می کند تا راه حلی برای این موضوع پیدا کند ولی به قول اد داگلاس روزنامه نگار انگلیسی ، پرداخت جبران خسارت 400 دلاری مسخره است . با اینهمه باید توجه داشت که نپال یکی از فقیر ترین کشورهای جهان است و در آمد 3/5 میلیون دلاری حاصل از حضور کوهنوردان برای این کشور قابل توجه است . اما بنظر می رسد دیر شده است . امسال در فصل صعود دیگر فرصتی برای صعود وجود ندارد .

http://www.planetmountain.com/english/News/shownews1.lasso?l=2&keyid=41744#

http://www.alanarnette.com/blog/2014/04/23/everest-2014-season-near-end-nepal/

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در پنجشنبه چهارم اردیبهشت 1393 و ساعت 0:20 |

                               بهمن اورست : پایان جستجو                                 

     

حالا سه روز از مرگبارترین روز اورست گذشته است . پایان جستجو رسما اعلام شده و اطلاعیه رسمی این است که 13 شرپا کشته شده و 3 نفر نیز ناپدید شده اند .

بیس کمپ اورست حال و هوای خوشی ندارد . در حال حاضر 334 کوهنورد از 41 کشور جهان در منطقه حضور دارند و 400 نفر از کارکنان محلی نیز آنها را ساپورت می کنند . تعدادی از کوهنوردان و اکسپدیشن ها تصمیم گرفته اند که صعود را متوقف کنند و به خانه های خود بر گردند . تعدادی نیز قصد دارند کماکان به صعود خود ادامه دهند . هر چه هست فعلا شرپاها به سوگ نشسته اند و همه چیز بستگی به مذاکرات سه جانبه بین دولت نپال و شرپاها و اکسپدیشن ها دارد ؛ مذاکره ای سخت و عصبی و پر تنش .

و در این میان حرف های رئیس فدراسیون بین المللی کوهنوردی UIAA تسلی بخش و البته تکان دهنده است: 

در فصل صعود ، شرپاهای نپالی هر روز زندگی خود را درمسیری می گذارند تا دیگران به توانند از همان مسیر به قله بلندترین کوه جهان برسند . مرگ این شرپاهای قهرمان ما را عمیقا متاثر می کند و خانواده های آنها را بدون پدر ، بدون برادر ، و بدون نان آور.


http://www.theuiaa.org/news-115-Avalanche-on-Everest-kills-12-Sherpas.html

http://www.planetmountain.com/english/News/shownews1.lasso?l=2&keyid=41739

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در دوشنبه یکم اردیبهشت 1393 و ساعت 17:10 |

                            گابریل گارسیا مارکز ؛ کوهنوردان و تنهایی بی انتها

   

گابریل گارسیا مارکز  ، 17 آوریل ( 28 فرورین ) چشم از جهان فرو بست . مارکز یکی از بزرگترین رمان نویسان جهان بود . در سالهایی که رمان در شرایط نزول و اضمحلال ، و در سراشیبی مرگ قرارگرفته بود مارکز با "رئالیسم جادویی" خاص خود به رمان جانی دوباره بخشید . رمان های او به خصوص " صد سال تنهایی" و "عشق سالهای وبا" که هر دو به فارسی ترجمه شده اند محبوبیت خاصی دارند . به نظر می رسد بین مارکز و کوهنوردان حداقل دو اشتراک ذهنی یا شخصیتی وجود دارد :

1-  مارکز ، رویاپرداز بزرگی بود . به قول باراک اوباما ، مارکز بزرگترین رویا پرداز قرن بیستم بود . داستانهای او به وضوح این ادعا را ثابت می کند . اما کوهنوردان نیز رویاپردازن بزرگی هستند . کوهنوردان در فعالیت های جدی کوهنوردانه خود همواره با رویا زیسته اند . کوهنوردی بیش از هر رشته ورزشی دیگر با رویا در آمیخته است . بدون داشتن رویا هیچ صعود جدی امکان پذیر نخواهد بود . منظورم از رویا به هیچ وجه توهم نیست . رویا همان فعالیت ذهنی و خلاقانه ی مغز آدمی است که انسان را از بقیه ی موجودات جدا کرد و او را در پروسه ی تکاملی خود قرار داد .  

2 -  مارکز و کوهنوردان هر دو در عین اجتماعی بودن و با مردم بودن اما روحی عظیم ، گسترده ، ژرف ، تنها و بی انتها دارند . عنوان مهمترین کتاب مارکز که جایزه نوبل را درپی داشت " صد سال تنهایی" است . این عنوان و یا این عبارت به تنهایی استعاره ای کامل برای تنهایی های بی انتهای کوهنوردان است . مگر بدون داشتن روحی عظیم ، گسترده ، تنها و بی انتها می توان مثل ژان کریستف لافایل اقدام به صعود تنها و زمستاته ی ماکالو کرد و جان باخت ؛ و یا همچون اولی استک ظرف 28 ساعت و به تنهایی آناپورنا را صعود کرد و فرود آمد ؟

و صعود های مهیب و ترسناک مسنر در آن شرایط تاریخی چطور ؟ هر یک از صعودهای مسنر نماد کاملی از تجسم عینی رویاپردازی خلاقانه ی انسان در گستره ی عمیق یک روح تنهاست .

بله دوستان ! مارکز و کوهنوردان هر دو اهالی یک قبیله هستند ؛ رویاپردازانی بزرگ با روحی گسترده و ژرف . و یک تنهایی بی انتها   

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در یکشنبه سی و یکم فروردین 1393 و ساعت 23:54 |

                                           مرگبارترین روز اورست

            Everest, Lhotse and Nuptse

حدود ساعت 6 صبح امروز  18 آوریل ( 29 فروردین ) ، وقوع یک بهمن عظیم در جبهه ی جنوبی اورست/نپال و درشانه ی غربی و زیر کمپ 1 در ارتفاع 5800 متری موجب مرگ و آسیب چندین شرپا و کوهنورد شده است. اگرچه هنوز آمار دقیقی از جان باختگان ، مفقودین و مجروحین در دست نیست اما گفته می شود حداقل 10 نفر جان حود را از دست داده اند و بیش از 100 نفر در بالای آبشار یخی خومبو گیر افتاده اند و حد اقل سه فروند هلیکوپتر در حال عملیات امداد و نجات هستند .

تا امروز بد ترین حادثه در اورست مربوط به سال 1996 بود که در آن سال 8 کوهنورد طی 2 روز جان خود را از دست دادند .

اما بد ترین حادثه در تاریخ کوهنوردی مربوط به وقوع بهمن در قله لنین در سال 1990  می باشد که طی آن 43 کوهنورد جان خود را ازدست دادند .

http://www.climbing.com/news/deadliest-day-on-everest/

پ ن :

آخرین خبر از حادثه تا صبح شنبه 30 فروردین : 

جان باختگان : 12 شرپا

مفقودین : 4 شرپا

مجروحین نجات یافته : 8 کوهنورد   


+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در جمعه بیست و نهم فروردین 1393 و ساعت 17:57 |

                        توصیه هایی برای افزایش طول عمر طناب

           

زمستان تمام شده و حالا بهار است . سنگنوردان کم کم به روز های اوج خود نزدیک می شوند و طناب ها و ابزارها بیشتر و بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند و فرسوده تر می شوند  . در این میان  طناب ها به حفاظت و حمایت بیشتری نیاز دارند تا بیشتر عمر کنند !

توصیه هایی برای افزایش طول عمر طناب :

1 -  سرهای طناب و طناب های دوبل را مرتب عوض کنید . فقط یک سر طناب را دائما به هارنس نبندید ، بهتر است که از هر دو سر طناب به تناوب استفاده کنید . توجه داشته باشید طنابی که تحت فشار و کشش قرار گرفته نیاز به استراحت دارد .

2 -  با شل کردن طناب یا با جامپ کردن ،  پاندول شدن را در صورت امکان نرم انجام دهید .

3 -  برای جلو گیری از تماس طناب با سنگ از کوئیک درا های بلند استفاده کنید .

4 – کوئیک دراهای جدید با بدنه ی گرد و چاق کمتر موجب سایش طناب می شوند . و البته بهترین مدل کوئیک دراهای جدید در بدنه خود قرقره دارند .

5 – اگر طناب های تان کثیف است آنها را بشوئید .

6 – انتهای طناب ها را ببرید .

7 - طناب های کلفت بطور طبیعی عمر طولانی تری دارند .

8 - همیشه از کیسه طناب استفاده کنید . 

http://www.8a.nu/

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در جمعه بیست و دوم فروردین 1393 و ساعت 17:46 |

                                  هازل فایندلی اولین زن انگلیسی با درجه صعود 5.14b  

     

تا هفته گذشته ، در صعودهای ورزشی ، بالاترین درجه صعود برای زنان انگلیسی درجه 5.14a بود. در انگلستان فقط 4 زن چنین درجه ای از صعود داشتند : لوسی کریمر، هازل فایندلی، مینا لسلی وجستیک، کتی ویتاکر . حالا یکی از این 4 زن یعنی خانم هازل فایندلی بعد از 7 روز تلاش موفق شده است مسیر معروف Fish Eye در اسپانیا را با درجه 5.14b صعود کند و بدین تریب درجه صعود زنان انگلیس را یک درجه ارتقا دهد . اگر چه 16 سال پیش چنین درجه ای از صعود توسط زنان انجام شده ، و اگرچه در حال حاضر این صعود ، 3 درجه کمتر از بالاترین صعود انجام شده توسط زنان می باشد ، با اینهمه سایت های خبری انگلیسی ، ایتالیایی ، سوئدی و امریکایی صرفا به دلیل اینکه اولین زن انگلیسی به چنین سطحی از صعود نائل شده آنرا با آب و تاب زیاد منتشر کرده اند .

هازل فایندلی البته یک سنگنورد ششدانگ است ! او علاوه بر مهارت در صعود های ورزشی یک دیواره نورد بزرگ نیز هست . صعود های trad و Multi-Pitch او معروف است . فایندلی چند ماه پیش به خاطر صعودهای Trad ( صعود به شیوه ابزارگذاری ) در ال کاپیتان و سایر نقاط جهان موفق به دریافت جایزه میخ طلایی مجله کلایمینگ امریکا شد .

شایسته یاد آوری است :

1 - اولین زنی که موفق شد مسیری با درجه 5.14b راصعود کندخانم ژوسون برزیاتور است . او 16 سال پیش ( سال 1998 ) موفق شد چنین صعودی را انجام دهد .  

2 – تا کنون 5 زن به اسامی ذیل موفق به صعود هایی بالا تر ؛ ( با درجه 5.14d ) شده اند : 

 ژوسون برزیارتو ( 2002 - و یک 5.15a در سال 2005 ) ؛ ساشا دیگیولیان ( 2011 و 2012 ) ؛ الیزه دوفرز ( 2012 ) ؛ شارلوت دوریف ( 2011 ) که البته صعود 5.14d ایشان ( مسیر  P P P ) مورد مناقشه است . موریل سارکنی ( 2013 )

3 - بالا ترین درجه صعود زنان متعلق به خانم ژوسون برزیاتور است : 5.15a در سال 2005

https://www.thebmc.co.uk/hazel-findlay-wins-the-race-to-f8c

http://www.planetmountain.com/english/News/shownews1.lasso?l=2&keyid=41


+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در سه شنبه نوزدهم فروردین 1393 و ساعت 9:28 |

                  صعود 340 متر دیواره یخی فقط 27 دقیقه و 13 ثانیه ؛ تنها و بی طناب !

Dani Arnold solo climbing Crack Baby, Breitwangflue in 27:13
      

غیر ممکن ؛ مفهومی است که غالبا مورد مناقشه است . اما نه برای کسی مثل یولی استک که یکی از سخت ترین 8000 متری ها یعنی رخ جنوبی آناپورنا را با 2500 متر مسیر دیواره ای فقط ظرف 28 ساعت صعود کرد و فرود آمد و به همین خاطر جایزه کلنگ طلایی 2014 را از آن خود کرد . و نه برای آلکس هانولد که دیواره ای را در مکزیک به ارتفاع 500 متر ظرف 3 ساعت فری سولو صعود کرد .

و حالا ، این دنی آرنولد ، کوهنورد و راهنمای کوه سوئیسی است که با "غیرممکن" سروکار ندارد . او 9 مارس ( 18 اسفند 92) موفق شد دیواره ای یخی به ارتفاع 340 متر را ظرف 27 دقیقه و 13 ثانیه به تنهایی و بدون طناب صعود کند . فرودش البته با طناب و هارنس بود که قبلا توسط دوستش در نقطه تاپ مسیر دپو شده بود . آرنولد در این صعود نگران فری سولو بودن صعود نبود ، از این بابت اطمینان داشت . دغدغه اش سرعت بود که آنرا نیز با موفقیت انجام دارد و یک رکورد قابل توجه به نام خود ثبت کرد . آرنولد قبلا نیز صعودهای درخشانی داشته است . ازجمله صعود مسیری جدید در آلاسکا با دیوید لاما ؛ اولین صعود زمستانی توره ایگر در پاتاگونیا و نیز صعود سولوی رخ شمالی آیگر ظرف 2 ساعت و 28 دقیقه .


Dani Arnold solo climbing Crack Baby, Breitwangflue in 27:13

 
   Dani Arnold solo climbing Crack Baby, Breitwangflue in 27:13

http://www.climbing.com/news/dani-arnold-sets-speed-record-free-soloing-1115-foot-ice-route-video-photos/

 http://www.planetmountain.com/english/News/shownews1.lasso?l=2&keyid=41701

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در یکشنبه هفدهم فروردین 1393 و ساعت 19:22 |

                                           سنگنوردی در آخرین سال زندگی

امسال ، احتمالا آخرین سال زندگی من است . تصمیم گرفته ام آنچه را که عاشق اش هستم انجام دهم : سنگنوردی !

خانم لیندسی جارت  Lindsay Jarrett ، همانطور که در عکس می بینید زنی زیبا و جذاب است . این زن خوش تیپ و خوش سیما ، این "مدل" پارت تایم ، افسر سابق پلیس اسکاتلند ، مادر 5 فرزند 6 ساله – 7 ساله – 9 ساله – 18 ساله و 25 ساله است ؛ خودش در حال حاضر 42 ساله است . لیندسی ، 6 سال پیش وقتی که پنجمین فرزندش را به دنیا آورد و خود 36 ساله بود به خاطر مشکلات تنفسی به پزشکان مراجعه کرد . به او گفتند تمام عمر سیگار کشیده ای ، آنهم روزی 80 نخ ! اما او تمام عمرش لب به سیگار نزده بود . سرانجام یک دانشجوی پزشکی با آزمایش خون توانست بیماری او را تشخیص دهد : نقص آنتی تریپسین آلفا – 1 ؛ یک بیماری نادر ، مهلک و ژنتیک ریه . او بلا فاصله به کپسول های اکسیژن و به دستگاهی از مورفین ، استروئید ، و آنتی بیوتیک وصل شد .

 برای معالجه بیماری آلفا – 1، در انگلستان فقط یک راه حل وجود دارد و آنهم پیوند ریه . اما پیوند ریه خود نیز مهلک است . معمولا 20% بیماران هنگام عمل و 40 % یک سال بعد از عمل جان خود را از دست می دهند . بقیه نیز حداکثر 5 سال عمر خواهند کرد . لیندسی با جستجو در اینترنت متوجه شد که در امریکا و در بعضی از کشورهای اروپایی روش دیگری نیز برای معالجه وجود دارد : توانبخشی همراه با تزریق پلاسما و آنتی بیوتیک . اما ، لیندسیی ، این مادر عاشق ، نمی توانست از بچه هایش دل بکند . سرانجام او برای این نوع معالجه همراه با دو فرزند ی که از بقیه کوچکتر بودند به نزدیکترین کشور یعنی ایرلند – شهر بلفاست رفت . لیندسی آنقدر ضعیف و نحیف بود که امورات خودش را نیز نمی توانست انجام دهد . بنا براین سه ماه بعد بچه ها را به کشورش برگرداند . و خود با هر مصیبتی که بود یک سال کامل برای مداوا در بلفاست باقی ماند .

لیندسی وقتی از ایرلند برگشت در اقدامی شگفت انگیز خود را از مورفین ، استروئیدها ، و آنتی بیوتیک ها و هر دارویی از این قبیل رها کرد . او تصیم گرفت بگذارد طبیعت هر طور که دلش می خواهد کارش را بکند . لیندسی احساس می کرد که سرشار از زندگی است .

لیندسی زمان هایی که حالش واقعا خوش نبود عادت داشت که دراز بکشد و به رویا فرو رود . او دوران کودکی و نوجوانی اش را به یاد می آورد . عاشق کوههای اطراف زادگاهش بود . پدرش سنگنورد و عضو گروه امداد و نجات بود . لیندسی خود از 7 سالگی سنگنوردی می کرد و در آن سالها در تابستان ها همواره کوله پشتی به پشت بود . حالا ، لیندسی به ریشه های خود برگشته بود .

لیندسی با ویلچلر و با کپسول های اکسیژنی که همواره برپشت داشت به سالن های ورزشی رفت . کم کم پای به تپه های اطراف گذاشت و .... و .... بله ، سرانجام با کمک اسپانسرهایش  Berghaus و DMM به پای دیواره ها رفت . تانک های اکسیژن را پای دیواره ها گذاشت و با شلنگی که تا انتها می رسید درای تولینگ کرد !

لیندسی حالا دیگر فقط به خودش فکر نمی کند . او می اندیشد که چه کمکی می تواند به دیگران بکند .  می خواهد امسال از ماه می تا ماه سپتامبر در نقاط مختلف انگلستان سنگنوردی کند و در مسابقات درای تولینگ اسکاتلند شرکت نماید . هدفش این است که از یک طرف توجه مردم را به بیماری آلفا – 1 جلب کند و از طرف دیگر برای انجمن معروف "سنگنوردان علیه سرطان" اعانه جمع آوری نماید .

با اینهمه ، لیندسی به هیچ معجزه درمانی اعتقاد ندارد . او امسال را به آنچه که عاشق اش هست یعنی به سنگنوردی می پردازد و در پایان سال خودش را در لیست پیوند ریه قرار می دهد و تلاش می کند تا به ماکزیمم حیات برسد .

لیندسی همواره این جمله پدرش را تکرار می کند : هرگز تسلیم نشو! Never give up و حالا خودش می گوید : اگر بمیرم بچه های من می توانند بگویند که مادر شان از مرز محدودیت ها عبور کرد و هرگز تسلیم نشد .

https://www.thebmc.co.uk/lindsay-jarrett-why-im-focussing-potentially-the-last-year-of-my-life-on-climbing

http://www.dailyrecord.co.uk/news/real-life/mum-of-five-tells-health-battle-shes-3121739

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در پنجشنبه چهاردهم فروردین 1393 و ساعت 16:9 |

         حمایت مالی شگفت انگیز از تیم بولدرینگ انگلیس ؛ درسی برای آموختن


                                    Shauna Coxsey - یکی از اعضای تیم بولدرینگ انگلیس

اسپانسر اصلی تیم انگلیسی جام جهانی بولدرینگ ، در آخرین دقایق اعلام کرد که به دلیل مشکلات مالی نمی تواند به تعهدش عمل کند؛ در نتیجه، تیم با کسری بودجه 8000 پوندی مواجه شد .

برای رفع این مشکل ، اعضای تیم از مردم کمک خواستند . آنها صادقانه و صمیمانه خود را به مردم معرفی کردند و کارنامه خود را به مردم ارائه کردند . آنها به مردم گفتند که بولدرینگ چیست . جام جهانی چیست ، چند مرحله دارد و هر مرحله در کدام کشور برگزار می شود . آنها گفتند که برای  بلیط هواپیما ، قطار ، هتل ، گرفتن ویزا و.... نیاز به پول دارند . آنها گفتند که چقدر برای این مسابقات تلاش کرده اند و نهایتا ، صادقانه و صمیمانه گفتند که : کار و تلاش سخت کلید موفقیت است .....اما گاهی اوقات این پول است که راه گشاست !

و مردم !  خیلی سریع ، سریع تر از آنچه که تصور می شد بیش از 9000 پوند به حساب معرفی شده آنها واریز کردند .

بله ، آنها انگلیسی هستند . خیلی هم مادی هستند . ادعاهای اخلاقی انسانی فرهنگی ما را هم ندارند . با اینهمه شاید لازم باشد درس هایی از آنها یاد بگیریم .


Ned Feehally and Dave Barrans

https://www.thebmc.co.uk/british-bouldering-team-crowdfunded

http://www.ukclimbing.com/news/item.php?id=68820

http://www.crowdfunder.co.uk/-Support-GB-Bouldering-at-World-Cups/

http://www.8a.nu/


+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در چهارشنبه سیزدهم فروردین 1393 و ساعت 23:7 |

        برندگان جایزه کلنگ طلایی: یولی استک؛ رافائل اسلاوینسکی؛ ایان ولستد


The Piolets d'Or 2014 jury: Lim Sung Muk, Karin Steinbach, Denis Urubko, Catherine Destivelle, Erri De Luca, George Lowe & Kay Rush

سرانجام هیئت داوری ، جایزه کلنگ طلایی را به یولی استک برای صعود سولو ، آلپی و سرعتی رخ جنوبی آناپورنا ، و به رافائل اسلاوینسکی و ایان ولستد برای صعود میکس با آبشارهای یخی خطرناک و اولین صعود رخ شمال غربی K6 اعطا کرد .

در مراسم جایزه کلنگ طلایی امسال ، جایزه والتر بوناتی برای یک عمر دستاورد کوهنوردی به کوهنورد امریکایی جان روسکلی اعطا شد . جایزه نگاه ویژه داوران نیز به کوهنوردان فرانسوی استفان بنوئیست و یانیک گرازیانی برای درخشش روح تیمی و صعود و فرود حماسی رخ جنوبی آناپورنا ؛ تکرار مسیر یولی استک ؛ تعلق گرفت . استفان و یانیک با نمایش روح تیمی نشان دادند که تیم از مجموع اجزای خود بیشتر و بزرگتر است .   

بدین ترتیب رخ جنوبی آناپورنا امسال دو جایزه را نصیب کوهنوردان خود کرد ! یکی جایزه کلنگ طلایی و دیگری جایزه نگاه ویژه داوران .

معیارها و شاخص ها ی انتخاب  

هیئت داوران جایزه کلنگ طلایی ، به معیارها و شاخص های ذیل توجه ویژه داشته است:

شیوه صعود ؛ روح اکتشاف ؛ نو بودن و چالش برانگیز بودن مسیر ؛ مهارت و توانایی فنی کوهنوردان ؛ استفاده از حداقل منابع مالی و نیروی انسانی ؛ استفاده از حداقل تجهیزات ؛ شفاف بودن منابع مالی و انسانی و تجهیزات ؛ احترام به مردم ؛ احترام به همنوردان و اعضای تیم ؛ احترام به سایر تیم ها ؛ احترام به باربرها و سایر عوامل محلی ؛ احترام به محیط زیست ؛ احترام به نسل های آینده و اینکه میراثی باقی بگذاریم تا آنها نیز از تجربه های کوهنوردی و ماجراجویی در طبیعت لذت ببرند .

امیدواریم این معیارها و شاخص ها مورد توجه گروهها ، باشگاهها و به خصوص مورد توجه فدراسیون کوهنوردی کشور قرار گیرد .


Ueli Steck and Raphael Slawinsky & Ian Welsted win the Piolets d'Or 2014

                                      رافائل اسلاوینسکی ؛ ایان ولستد ؛ یولی استک 

http://www.planetmountain.com/english/News/shownews1.lasso?l=2&keyid=41687#

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در شنبه نهم فروردین 1393 و ساعت 22:25 |