در خواب خیس ماهی

حسی بعد از یک تلفن از کویر مرنجاب

آن شریره ی شرزه

در خواب خیس کدام ماهی، کدام کوسه

فلس می کند

برهنه برهنه برهنه .

برهنه بر شاخه ی خشک کدام ستاره ی موهوم

می رقصد آن شریره ی بدکاره

**

از کویر مرنجاب

تا رنجاب کویر

سالهای کشت و کار .

اینک،

در خواب کدام ماهی، کدام ستاره

کاه می شود آن کشته، آن کشتزار

و کاه،

کاه کاه کاه کاه کاه کاه کاه

تن پوش کدام برهنگی ست در باد قله ها

بی برگ و بی بار

آن کشته، آن کشتزار

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در چهارشنبه پنجم آذر 1393 و ساعت 0:24 |

چهارمین تلاش زمستانی برای اولین صعود سولوی ژانویه؛ قله دنالی – آلاسکا !

نه، دست بردار نیست. لانی داپر، 53 ساله، ادونچریست آمریکایی، با 25 سال کاوشگری در مناطق قطبی هنوز دست بردار نیست. او می خواهد اولین صعود سولوی ژانویه قله دنالی، بلندترین قله امریکای شمالی واقع در آلاسکا را به نام خود ثبت کند. دنالی تاکنون 4 بار در فصل زمستان صعود سولو داشته است. اما این صعود ها هیچکدام در ماه ژانویه نبوده است. صعود سولو در ماه ژانویه چیز دیگری است. سهمگین، وحشتناک؛ تاریکترین، سردترین و زمستانی ترین ماه زمستان: طول روز 6 ساعت؛ دما منفی 51 درجه سانتیگراد؛ سرعت باد 160 کیلومتر در ساعت!!!!

لانی داپر، 15 دسامبر یعنی 15 روز مانده به ژانویه به یخچال Kahiltna Glacier پرواز خواهد کرد. از آنجا، با سورتمه ای به طول يك و نيم متر کلیه بارها و تجهیزات به وزن 85 کیلوگرم را تا پای کوه با خود خواهد کشید. بعد از آن، بارها و تجهیزات را با کوله پشتی به نقطه های بالاتر حمل خواهد کرد. بار 85 کیلویی او شامل غذا و سوخت برای 34 روز است. لاپر، برای سخت ترین بخش برنامه یعنی برای ایمنی فرود و حفظ جان خود، شکاف های یخی مسیر و کمپ ها را با 175 شاخه نی بامبو علامت گذاری خواهد کرد.

دنالی به ارتفاع 6200 متر بلندترین قله امریکای شمالی است. تاکنون تنها 9 اکسپدیشن شامل 16 کوهنورد، موفق به صعود زمستانی دنالی شده اند؛ 6 نفر جان خود را از دست داده اند؛ 4 صعود، سولوی غیر ژانویه بوده است؛ و البته 3 کوهنورد روسی در قالب یک تیم در ماه ژانویه دنالی را صعود کرده اند. با اینهمه، دنالی تاکنون صعود سولوی ژانویه را به خود ندیده است.

داپر، دستاوردی 25 ساله در کاوشگری مناطق قطبی دارد. اولین انسانی است که دور گرینلند را با سورتمه و قایق کایاک ( وسایل غیر موتوری ) پیموده است و.....

داپر در سال 2005 ماجراجوی برتر نشنال جئوگرافیک شد و در سال 1989 جایزه “Sportsman’s Medal” را از میخائیل گورباچف رهبر سابق اتحاد جماهیر شوروی دریافت کرد.

لانی داپر،تاکنون 3 تلاش سولوی زمستانی در ماه ژانویه در دنالی - آلاسکا داشته است، اما موفق نبوده است. آیا امسال در چهامین تلاش خود موفق خواهد شد؟ انصافا پاسخ مثبت یا منفی این سوال چندان مهم نیست. مهم تلاش و سماجت او برای تحقق یک رویاست.

امیدواریم موفق شود!

http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?url=lonnie-dupre-to-attempt-winter-denali-ag_141650559

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در سه شنبه چهارم آذر 1393 و ساعت 10:47 |

تاریخچه تلاش های زمستانی K2

زمستان هیمالیا و قراقوروم کم کم از راه می رسد و یک بار دیگر صعودهای زمستانی 8000 متری ها در صدر خبرهای کوهنوردی جهان قرار می گیرد. از میان 14 قله 8000 متری 12 قله در فصل زمستان صعود شده؛ اما دو قله K2 و نانگاپاربات تا کنون اجازه صعود زمستانی به هیچ کوهنوردی را نداده اند. تا این تاریخ  3 تلاش ناموفق در K2 و نیز 21 تلاش ناموفق در نانگا صورت گرفته است. زمستان امسال بازهم چند تیم درنانگا و یک تیم در K2 در صدد هستند تا به رویاهای سخت و سهمگین زمستانی خود پاسخ دهند.

زمستان هیمالیا و قراقوروم کمی زودتر از زمستان البرز ما شروع می شود. اگرچه صعود هایی که تا 20 مارس یعنی تا آخر اسفند ماه انجام می شوند صعود زمستانی محسوب خواهند شد اما زمستانی ترین ماه سال، ماه ژانویه است یعنی از 11 دی تا 11 بهمن . صعود هایی که در این فاصله زمانی در نیمکره شمالی کره زمین انجام می شود دارای ارزش و اهمیت خاصی هستند. تیم ها معمولا تلاش می کنند کمی زودتر یا دیرتر از 20 دسامبر ( 29 آذر  ) وارد منطقه شوند تا فرصت کافی برای انجام کارهای اداری و مقدماتی خود داشته باشند. برنامه ریزی آنها به گونه ای است که حتی المقدور بعد از شروع سال جدید میلادی وارد بیس کمپ شوند. اگر چه معمولا چند روز دیرتر یا زودتر چندان مسئله ساز نیست، با وجود این، ترجیح تیم ها این است که شروع و پایان صعود زمستانی آنها ( بیس کمپ -  قله - بیس کمپ) در ماه ژانویه انجام شده باشد - یعنی زمستانی ترین ماه زمستان.

در صعودهای زمستانی حداقل 4 فاکتور نقش اساسی دارند: هزینه های سنگین مالی – مشکلات فنی صعود – مشکلات لجستیکی – شرایط سخت هوا. با وجود این، انسانهایی که می خواهند رویاهای خود را محقق کنند و گامی فراتر از مرز محدودیت ها بردارند همچنان در تلاش هستند.

تاریخچه صعودهای زمستانی K2

1983 – شناسایی مقدماتی

اولین صعود زمستانی اورست در سال 1980 توسط یک تیم لهستانی صورت گرفت. بعد از آن لهستانی ها بفکر صعود زمستانی K2 افتادند . در سال 1983 آندره زاوادا کوهنورد افسانه ای لهستان همراه با یک کوهنورد دیگر لهستانی؛مقیم کانادا؛ به نام ژاک اولک تلاش خود را شروع کردند. اما هزینه های سنگین مالی، عدم تمایل مقامات محلی برای صدور مجوز صعود، و نیز مشکلات لجستیکی، همه و همه فراتر از پیش بینی های آندره زاوادا بود. بنابراین، از این تلاش صرفا به عنوان یک شناسایی مقدماتی یاد می شود.  

1987-88: اولین تلاش زمستانی K2

اولین تلاش زمستانی K2 در جبهه جنوبی و در یال آبروزی  صورت گرفت . اکسپدیشن شامل 24 کوهنورد بود : 13 لهستانی ، 7 کانادایی،  4 انگلیسی، و البته همراه با مجموعه ای از کوه پیمایان دیگر. بارها و تجهیزات قبلا و در فصل پاییز به بیس کمپ منتقل شده بود. این تیم بین المللی، اول دسامبر به پاکستان پرواز کرد و روز کریسمس ( 25 دسامبر ) وارد بیس کمپ شد. بارش سنگین برف و بادهای شدید به استقبال آنها آمد. در آن سال و در طول سه ماهه زمستان فقط 10 روز هوای خوب وجود داشت.با وجود این، تیم بین المللی، 5 ژانویه کمپ 1 را در ارتفاع 6100 متری، چند روز بعد کمپ 2 را در ارتفاع 6700 متری برقرار کرد؛ و بعد از آن حدود یک ماه و نیم بطور مستمر با هوای بد مواجه و زمینگیر شد .تیم، نهایتا توانست در تاریخ 2 مارس کمپ 3 را در ارتفاع 7300 متری برقرار کند. اما بادهای سخت و سهمگین در کمپ 3، سرما زدگی شدید را به دو تن از کوهنوردان تحمیل کرد و اکسپدیشن مجبور به عقب نشینی شد. 

2002-3: دومین تلاش زمستانی K2

آندره زاوادا در سال 2000 یک بار دیگر تلاش خود را برای صعود زمستانی K2 از جبهه چین از سر گرفت. او قصد داشت در فوریه 2000 شناسایی یال شمالی را شروع کند اما ناگهان مریض شد و 6 ماه در بیمارستان بستری شد . زاوادا سرانجام در ماه آگوست همان سال دار فانی را وداع گفت. اما تیمی که زاوادا تشکیل داده بود به کار خود ادامه داد. سرانجام اکسپدیشنی مرکب از 14 کوهنورد همراه با تعدادی ساپورتر و خدمه در دسامبر 2002 وارد قراقورم شد. سرپرست تیم کرزیستوف ویلیسکی بود و علاوه بر کوهنوردان لهستانی 4 کوهنورد از کشورهای قزافستان، ازبکستان و گرجستان نیز در تیم حضور داشتند. قرار بود قله ازیال شمالی صعود شود.

تیم، 30 دسامبر به بیس کمپ در ارتفاع 5100 متری رسید، دنیس اوربکو و واسیلی پیوتسوف 5 ژانویه کمپ 1 را در ارتفاع 6000 متری برقرار کردند. بعد از پشت سر گذاشتن چند روز هوای بد، کرزیستوف ویلیسکی و یاسک بربکا موفق شدند 200 متر مانع سنگی ( Rock Barrier ) را ثابت گذاری کنند . سرانجام دنیس اوروبکو و واسیلی پیوتسوف توانستند کمپ 2 را 20 ژانویه در ارتفاع 6750 متری برقرار کنند. 

سپس، سه تن از اعضای غیر لهستانی اکسپدیشن، تیم را ترک کردند و به خانه های شان بر گشتند. اما دنیس اوروبکوی قزاق ( فعلا روسی ) همچنان با لهستانی ها باقی ماند. اگر چه تیم باقی مانده دیگر نمی توانست به نرمی کار کند اما با وجود این موفق شد 4 فوریه کمپ 3 را در ارتفاع 7300 متری و 12 فوریه کمپ 4 را در ارتفاع 7650 متری بر قرار نماید.

بعد از آن تیم یک بار دیکر با هوای بد مواجه شد. نهایتا روز 21 فوریه صعود قله استارت زده شد. دنیس اوروبکو و یک کوهنورد لهستانی 25 فوریه به کمپ 4 رسیدند اما کمپ در هوای سخت و سهمگین تخریب شده بود . دو کوهنورد شب وحشتناکی را در چادری کوچک بیواک کردند. صبح روز بعد دنیس اطلاع داد که همنوردش گرفتار ادم مغزی شده است . تیم امداد و نجات بیدرنگ به حرکت درآمد. 27 فوریه تمامی تیم به بیس کمپ بر گشت و اکسپدیشن به کار خود پایان داد. در گزارش این صعود نوشته شده " اگر چه K2 یک بار دیگر دور از دسترس باقی ماند، اما این تیم نشان داد که امکان صعود موفق K2 وجود دارد" 

2011-12: سومین تلاش زمستانی K2 -  تلاش روسها

تیم قدرتمند روسها شامل 9 کوهنورد ، یک مربی و یک پزشک بود. آنها یال آبروزی را برای صعود قله انتخاب کرده بودند. تیم، آخر دسامبر به بیس کمپ پرواز کرد.

کوهنوردان در تیم های کوچک مسیر را ثابت گذاری کردند. 4 ژانویه کمپ 1 در ارتفاع 6050 متری برقرار شد . 14 ژانویه کمپ موقت 2 درارتفاع 6350 متری نصب شد. بعد از چند روز زمینگیر شدن در بیس کمپ، 25 ژانویه کوهنوردان به بالای کمپ 2 رسیدند؛ و نهایتا تا آخر ژانویه مسیر صعود را تا 7000 متری ایمن کردند.

31 ژانویه تیمی 3 نفره مقداری لوازم و تجهیزات را در ارتفاع 7000 متری دپو کرد. متعاقبا تیم 3 نفره دیگری مسیر را تا ارتفاع 7200 متری درتاریخ 2 فوریه ثابت گذاری کرد، اما بادهای سخت و سهمگین همه ی کوهنوردان را مجبور به عقب نشینی کرد.

ویتالی گوریلیک، هنگام تلاش دچار سرمازدگی و التهاب ریه شد. ضروری بود و تقاضا شد تا هرچه زودتر کوهنورد مصدوم از بیس کمپ منتقل شود، اما به دلیل شرایط هوا امکان فرود هلیکوپتر در بیس کمپ وجود نداشت. سرانجام ویتالی روز 6 فوریه ساعت 11 و 30 دقیقه در بیس کمپ به دلیل التهاب ریه و حمله قلبی درگذشت. اکسپدیشن نیز به کار خود پایان داد.

زمستان امسال، اکسپدیشنی مرکب از دنیس اوروبکو، آدام بیلسکی، آلکس توکسیکون، آرتیمون بران، و دمیتری سینیوف چهارمین تلاش زمستانی، و دومین تلاش زمستانی از جبهه ی چین را برای صعود قله K2 آغاز خواهند کرد. تلاش آنها در مسیری جدید، در یال شمالی و از کشور چین خواهد بود.

برای آنها آرزوی موفقیت داریم.

http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?url=history-of-winter-climbing-k2_1416598462

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در دوشنبه سوم آذر 1393 و ساعت 11:11 |

سنگنوردی ورزشی بی نظیر: (!) 12=49

کتی واگنر، سنگنورد 49 ساله فرانسوی امسال سومین صعود خود با درجه 5.13d را به ثمر رساند.

کتی واگنر 28 سال پیش؛ در سال 1986؛ سنگنوردی را شروع کرد. اولین 5.13b خود را در سال 1994 انجام داد. در مجموع او 458 صعود موفق و قابل توجه داشته است. اما موضوع شگفت انگیز این است که او بهترین صعود های خود را در سال 2014 و در سن 49 سالگی انجام داده است.

آیا ورزش فیزیکی دیگری وجود دارد که زنان بتوانند در 49 سالگی همانند 12 ساله ها عمل کنند؟

نکته:

هرچه خواستیم که دوستان را آزار ندهیم، و به قول آنان از "ترویج اندیشه های ناسالم در کوهنوردی" دست بکشیم نشد که نشد. باور کنید چند روز هم تلاش کردیم و ننوشتیم، اما نشد. به قول آلکس هانولد، قهرمان بلامنازع صعودهای فری سولو، در مقاله اخیرش در نیویورک تایمز  New York Times :

 the mountains are calling, and we must go.... بله، کوهها صدایمان می کنند؛ نمی توانیم نرویم. نمی توانیم ننویسیم.

این دوستان نوشته اند که "بیواک" را به دلیل  "ترویج افکار و اندیشه‌های آزاردهنده و ناسالم....از وب‌گردی و مرور روزانه‌ی خود حذف" کرده اند. این تصمیم آنها البته خوشحال کننده نیست زیرا اینگونه تصمیمات و انتشار آنها فی نفسه محدود کننده آزادی ست، ضد آزادی ست. اما در عین حال تصمیمی ست که آنها گرفته اند؛ و حتما برای آنها مناسب است. اما، بیواک، تجربه هستی در وضعیت برهنگی و عریانی مسئولانه افکار و اندیشه هاست؛ در بیواک، کوهنویسی همچون خود کوهنوردی عبور آگاهانه از مرز محدودیت ها ست.

http://www.8a.nu/

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در شنبه یکم آذر 1393 و ساعت 15:17 |

هیمالیا، پاییز 2014 در انتهای خود: اشگها و لبخندها

در هیمالیا، پاییز امسال همراه با شکست ها و موفقیت ها بود. گردباد های سخت و سهمگین تراژدی های مرگبار در منطقه آناپورنا و دائولاگیری از خود بجای گذاشت. بیش از 40 کوه پیما و کوهنورد جان خود را در بهمن و در کولاک برف از دست دادند و چند برابر آن نیز مصدوم شدند. در مسیر قله ها نیز بهمن و حادثه جان چند کوهنورد را گرفت، درعین حال دو قله 8000 متری توسط چند تیم صعود شد و  در قله های کوتاهتر نیز چند مسیر جدید گشایش شد. 

 رخ جنوبی لوتسه – بدون صعود

لوتسه صعود نشد.  تیم کره ای در ماههای سپتامبر و اکتبر مسیر را ثابت گذاری کرد و کمپ های بالا را نیز برقرار کرد. پیشرفت آنها بخاطر هوای خراب و طوفان برف بسیار کند بود. کره ای ها، اول نوامبر بیس کمپ را به قصد صعود قله ترک کردند. اما بعد از 6 روز تلاش، به دلیل باد های شدید و وخیم شدن حال سرپرست تیم، مجبور شدند که از ارتفاع 7700 – 7800 متری عقب نشینی کنند. 

 رخ جنوبی نوپسته – بدون صعود

همچون لوتسه، رخ جنوبی نوپسته نیز به دلیل شرایط نامساعد هوا صعود نشد. تیم دو نفره کانادایی پس از 4 روز تلاش در رخ جنوبی مجبور به عقب نشینی شد.

 شیشا پانگما و دائولاگیری - بهمن های مرگبار

شرایط بد برف در شیشاپانگما اجازه صعود به هیچ تیمی نداد. هفته آخر سپتامبر 5 کوهنورد به اسامی آندره آ زامبالدی، بندیکت بوهم، سباستین هاگ، مارتین میر، و یولی استک اقدام به صعود سرعتی شیشاپانگما کردند. بعد از تلاش سخت در شرایط خطرناک به ارتفاع حدود 7900 متری رسیدند. در این ارتفاع وقوع بهمن سه کوهنورد آندره آ زامبالدی، سباستین هاگ و مارتین مایر را به زیر کشید. مایر نجات یافت اما دو کوهنورد دیگر جان خود را از دست دادند. یولی استک و بقیه گروه صعود را متوقف کردند و به خانه هایشان برگشتند.

تیم اسلواکی در دائولاگیری چند روز درگیر طوفان برف بود. سرانجام روز 14 اکتبر، بهمن به بیس کمپ آنها اصابت کرد؛ دو کوهنورد و سه خدمه بیس کمپ جان خود را از دست دادند.

ماکالو- بدون صعود

تیم انگلیسی که در یال جنوب شرقی تلاش می کرد تا کمپ 4 رسید اما به دلیل طولانی بودن مسیر از یکطرف و شرایط جسمی نامساعد کوهنوردان از طرف دیگر، اقدامی برای صعود قله نشد. تیم هایی که در مسیر نرمال تلاش می کردند به خاطر شرایط بد برف فقط تا کمپ 2 صعود کردند.

 ماناسلو و چوایو – قله های محبوب و پذیرا

پاییز امسال،  ماناسلو و چوایو 8000 متری های محبوب و مساعدی بودند. اگر چه یک کوهنورد ژاپنی درارتفاع7300 متری ماناسلو سقوط کرد و جان خود را از دست داد اما هر دو قله توسط چندین تیم صعود شد.

اولین صعود قله های کوتاهتر

پاییز امسال در هیمالیای هندوستان چند قله کوتاهتر برای اولین بار و از مسیری نو صعود شد. در نپال نیز مسیر دیواره ای شمال غربی قله لانگشیشا ری به ارتفاع 6427 متر از مسیری نو توسط یک تیم اوکراینی صعود شد. اوکراینی ها مسیر دیواره ای 1600 متری را ظرف 6 روز صعود کردند و ظرف 2 روز فرود آمدند.

http://www.explorersweb.com/everest_k2/news.php?url=fall-2014-wrap-up_1416222035

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در سه شنبه بیست و هفتم آبان 1393 و ساعت 23:21 |

رنکینگ اورآل جام جهانی لید 2014

2014 Overall Lead women

با پایان یافتن آخرین مرحله جام جهانی لید ( مرحله هشتم - اسلوونی )، رنکینگ اورآل این جام به شرح زیر است. در بخش مردان ژاکوب شوبرت از اتریش و در بخش زنان جین کیم از کره نفر اول رنکینگ اورآل جام جهانی لید در سال2014 شدند:

Overall Ranking MEN Lead       Overall Ranking WOMEN Lead
1 Schubert Jakob AUT        1 Kim Jain KOR
2 McColl Sean CAN        2 Markovic Mina SLO
3 Ondra Adam CZE        3 Röck Magdalena AUT

 Overall 2014 World Cup Rankings - Lead

http://www.ifsc-climbing.org/index.php/news/latest-news/item/562-overall-2014-world-cup-rankings-lead

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در دوشنبه بیست و ششم آبان 1393 و ساعت 0:29 |

جام جهانی لید – مرحله هشتم – اسلوونی

Results of the IFSC World Cup Kranj 2014 - Lead

آخرین مرحله جام جهانی لید - مرحله هشتم - در کرانج اسلوونی برگزار شد. نتایج به دست آمده به شرح زیر است. آدام اوندرا در بخش مردان و مینا مارکوویک در بخش زنان به مدال طلا دست یافتند:

Final Results MEN Lead       Final Results WOMEN Lead
1 Ondra Adam CZE        1   Markovic Mina SLO
2 McColl Sean CAN        2   Kim Jain KOR
3 Sachi Amma JPN        3   Noguchi Akiyo JPN

2014 Kranj Podium

http://www.ifsc-climbing.org/index.php/news/latest-news/item/560-results-of-the-ifsc-world-cup-kranj-2014-lead

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در دوشنبه بیست و ششم آبان 1393 و ساعت 0:17 |

 مگه میشه باشی و تنها بمونم / محاله بذاری محاله بتونم 

http://www.amazing.ir/wp-content/uploads/2014/03/morteza.jpg

ساعت 11 صبح از مترو وليعصر پياده شدم. وارد پارك دانشجو كه شدم قيامتي بود. همه جوان. دادسراي خارك كار داشتم و بايد از وسط پارك رد مي شدم. بيلبورد تئاتر شهر "مرگ فروشنده" را نشان مي داد.

از جواني پرسيدم: اينهمه جمعيت؟

گفت: تشييع بوده.

پرسيدم: تشييع كي؟

گفت: مرتضی پاشايي

پرسيدم: كي بود....؟

گفت: خواننده بود

پرسيدم : مسن بود؟

گفت: نه، جوان بود

پرسيدم: چرا فوت كرد؟

گفت: سرطان معده داشت

گفـتم: اگر كوهنورد بود حالا حالا ها تسلیم نمی شد. كوه از سرطان قويتره و البته يه جورايي هم مي كشه....

نگاه عجيبي كرد.

پرسيدم: پاپ مي خوند يا كلاسيك؟

گفت: پاپ مي خوند

پرسيدم: صداش شبيه كي بود؟

گفت: شبيه سعيد، شبيه ...

گفتم: اينا رو نمي شناسم. منظورم ، داريوش، عارف، ويگن،

خوشبختانه او اينها را مي شناخت. فهميد كه خيلي قديمي ام . موبايلش را از جيبش در آورد آهنگي را پخش كرد. خيلي رمانتيك و خيلي غمگين :

مگه میشه باشی و تنها بمونم / محاله بذاری محاله بتونم / دلم دیگه دلتنگیاش بی شماره /  هنوزم به جز تو کسی رو نداره /  عوض می کنی زندگیمو / تو یادم دادی عاشقیمو / تو رو تا ته خاطراتم کشیدم /  به زیبایی تو کسی رو ندیدم / نگو دیگه آب از سر من گذشته / مگه جز تو کی سر نوشتو نوشته /..... 

از پله هاي دادسرا كه بالا مي رفتم، و مي رفتم و مي رفتم....  تو رو تا ته خاطراتم كشيدم....     

25 آبان 93

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در یکشنبه بیست و پنجم آبان 1393 و ساعت 16:0 |

نشنال جئوگرافیک: ماجراجویان 2015 / 2014 - گامی فراتر از مرز محدودیت ها

نشنال جئوگرافیک، امسال نیز مثل سالهای گذشته ماجراجویان مطرح جهان را معرفی کرده تا با رای خوانندگان خود ماجراجوی برتر انتخاب شود. خوانندگان تا 31 ژانویه یعنی حدود دو ماه ونیم وقت دارند تا هر روز به ماجراجوی مورد علاقه خود رای دهند، در ماه فوریه 2015 بر اساس آرای داده شده ماجراجوی برتر معرفی خواهدشد. زمینه ی فعالیت ماجراجویان ( ادونچررها ) چنین است: حقوق بشر – حفظ محیط زیست -  کاوشگری -  ورزش هایی با ریسک بالا مثل پارا گلایدر، کوهنوردی، سنگنوردی، موج سواری، شنا و قایقرانی پارویی یا بادبانی در دریا و اقیانوس یا در رودخانه های خروشان وطولانی. در هر حال هرچه هست زمینه فعالیت ها به شدت اخلاقی - انسانی است. انسان ها یا "پیشگام" هستند یا "پیرو". این ماجراجویان، پیشگامانی هستند که انسان را حداقل یک گام از مرز محدودیت های خود فراتر می برند.  

Picture of Tommy Caldwell

تامی کالدول، امریکایی - سنگنورد

Tommy Caldwell

تامی کالدول، امسال به اتفاق آلکس هانولد خط الراس فیتز روی در پاتاگونیا  را با همه ی قله های دیواره ای آن پیمود. آلکس هانولد، قبلا ماجراجوی منتخب نشنال جئوگرافیک بوده است. تامی کالدول در این وبلاگ نیاز به معرفی بیشتر ندارد. لطفا به پست تراورس حماسی در پاتاگونیا؛ خط الراس فیتز روی! در همین وبلاگ مراجعه فرمایید. 

 *****

Picture of Liz Clark on her boat

لیز کلارک، امریکایی - موج سوار

Liz Clark

او 9 سال است که روی یک قایق بادبانی کوچک زندگی می کند و 41000 کیلومتر را در اقیانوس آرام پیموده است.

" در 34 سالگی در نهایت سپاس و قدردانی از زندگی هستم. هر روز از زندگی لذت می برم و به واقع دلم می خواهد که دیگران نیز از زندگی لذت ببرند. تلاش می کنم تا مردم را ترغیب کنم که به ماجراجویی شخصی و منحصر به فرد خود بپردازند. سفر هر یک از ما یگانه است. خواه با قایق، خواه با هر وسیله دیگر. راههای زیادی وجود دارد که می توانیم حقیقت وجودی خود و جایگاه مناسب خود را پیدا کنیم."   

 *****

Picture of Kit DesLauriers skiing in Chamonix, France

کیت دسلوریرز، امریکایی - اسکی کوهستان

Kit DesLauriers

از نهایت صعود قله ها تا نهایت تلاش علم در سرزمین های یخی، پرت و دور افباده قطب.

"آنجا مسیری نیست،جاده ای نیست، پلی نیست، نقطه شروعی نیست، هیچ نشانه ای نیست. آنجا طبیعی است، خالص است، سرزمینی است وحشی و دست نخورده .......عمیق ترین سکوت...."

کیت، اولین کسی است که 7 قله بلند در 7 قاره جهان را اسکی کرده است. او اخیرا راهنمای یک تیم از اسکی بازان و دانشمندان در آلاسکا بود . این تیم به تحقیق و اندازه گیری در تغییر یخچالها پرداخته است.

کیت، برای آینده و برای پیدا کردن راهی به منظور همسویی و ادغام علم و ماجراجویی می گوید:

"قطعا به آینده ام فکر می کنم....در بیست سالگی خودمان را ارزیابی می کنیم، خودمان را کشف می کنیم و اینکه کی هستیم، در 30 سالگی مهارت های خود را توسعه می دهیم. و حالا در دهه چهل تلاش می کنم به این سوال پاسخ دهم که در این جهان و در این  چشم انداز چه کاری مناسب است که باید انجام دهیم؟"

 *****

Picture of Aleksander Olek Doba in porthole

آلکساندر دوبا، لهستانی - قایقران

Aleksander Doba

"  می پرسند پیرمرد جند سال داری؛ می گویم پیر مرد نیستم، من فقط یک جوان 67 ساله هستم."

دوبا، در 67 سالگی مسافت 5400 کیلومتری عرض اقیانوس اطلس و کناره های آن و دور شدن 2000کیلومتری از مسیر به دلیل طوفان و تخریب تجهیزات؛ در مجموع مسافت 12500 کیلو متری را بین دو قاره اروپا و امریکا ( لیسبون پرتغال - فلوریدای امریکا ) با قایق بادبانی 7 متری خوذ طی 6 ماه پیموده است – طولانی ترین مسافت پیموده شده در طول تاریخ با قایق در آبهای آزاد، بی کران، دور ازخشکی همراه با طوفانهای دریایی و آنهم سولو! بله سولو! چه روح تنها و گسترده ای داری دوبا!!!!!

 *****

Picture of Will Gadd and Gavin Mcclurg

ویل گد، کانادایی + گوین مک کلورگ، امریکا یی – پاراگلایدر

Will Gadd - Gavin McClurg

این غریبه های آشنا، که قبلا یکدیگر را ندیده بودند، به اتفاق و با توجه به شرایط هوا طی 35 روز 644 کیلومتر را بر فراز کوههای راکی کانادا پرواز کردند – طولانی ترین پرواز با پاراگلایدر. یک انقلاب در تراورس پاراگلایدینگ بر فراز سرزمین های وحشی و خشن ، تعریفی تازه از استانداردهای پاراگلایدینگ.

 *****

Picture of Matt Stoecker, Ben Knight, and Travis Rummel

بن نایت - تراویس رومل – مت استوکر، امریکایی - فیلمساز

Ben Knight - Travis Rummel - Matt Stoecker 

 ساخت فیلم مستند “DamNation” در رابطه با حفظ محیط زیست؛ در رابطه با نقش مخرب سدها و تلاش برای برگشت رودخانه ها در وضع طبیعی خود.  

 *****Picture of Lewis Pugh reaching the surface

لوئیس پیوگ، انگلیسی - شناگر

Lewis Pugh

پیشگام در نهایت شنا و شاهدی عینی بر سلامت دریاهای جهان.

 لوئیس پیوگ، امسال 7 دریا را به تمامی شنا کرد: مدیترانه، آدریاتیک، دریای اژه، دریای سیاه، دریای سرخ، دریای عرب، دریای شمال . او این شنا های طولانی و سخت را صرفا به منظور جلب توجه افکار عمومی نسبت به تخریب محیط زیست و به خصوص در رابطه با تباهی و اضمحلال اکوسیستم دریاها انجام داده است . 

" جهان، بین پیشگامان و پیروان تقسیم شده است . شما یا پیشگام هستید یا پیرو. اگر شما امروز اورست را صعود کنید می دانید که صدها نفر قبل از شما آنرا صعود کرده اند. اگر شما امروز کانال مانش را شنا کنید می دانید که صدها نفر قبل از شما آنرا شنا کرده اند. اگر شما امروز به کره ماه پرواز کنید می دانید که چندین نفر قبل از شما این کار را کرده اند. می دانید که همه ی این کار ها امکان پذیر است. اما، وقتی که من در آبهای قطب شمال شنا کردم نمی دانستم که می میرم یا زنده می مانم...."

 *****

Picture of Wasfia Nazreen

واسفیا ناظرین، بنگلادش - فعال حقوق بشر

Wasfia Nazreen

صعود 7 قله بلند در 7 قاره جهان و انجام ورزش هولا - هوپ روی این قله ها به منظور توانمند سازی زنان و دختران کشورش. با اینهمه، ماجرا جویی او برای کوهنوردی نیست، برای فعالیتهای حقیقتا ماجراجویانه او در کشورش برای احقاق  حقوق بشر و به خصوص حقوق زنان است.

 *****

Picture of Ueli Steck

یولی استک، سوئیسی - کوهنورد

Ueli Steck 

صعود و فرود سولوی 28 ساعته مسیر جدید در رخ جنوبی آناپورنا.

یولی استک در این وبلاگ  معروف تر از آن است که به خواهیم به روش ها و منش ها و صعود های او بپردازیم. در این وبلاگ ذر پست جایزه کلنگ طلایی 2014 : نامزدهای نهایی و حاکمیت مطلق روح تیمی در بند 4 اشاره ای به صعود معروف آناپورنا شده است.

 *****

Picture of Lonnie Bedwell and Erik Weihenmayer Kayaking

اریک وین مایر +لونی بدول، امریکایی - قایقران های نابینا

Erik Weihenmayer - Lonnie Bedwell

قایقرانان نابینا، 446 کیلومتر در رودخانه کلرادو در گراندکنیون امریکا پارو زدند . آنها برای این ماجرا جویی بیش از هر چیز به دو حس لامسه و سامعه ( لمس کردن و شنیدن ) متکی بودند. ضمنا وین مایر، اولین نابینایی است که قله اورست را صعود کرده است.

"کوهنوردی، آهسته و روشمند است؛ فعالیتی است قدرتی و استقامتی؛ در کوهنوردی احساس آرامش می کنم. اما، کایاکینگ (قایقرانی پارویی در آبهای خروشان)، ورزشی به شدت بی نظم و آشفته است. در هر لحظه باید چندین تصمیم بگیرید؛ آیا به سرعت رد خواهید شد یا ضربه خواهید خورد. و این، فراتر از فکر کردن است. به سرعت باید عمل کنید و به بی نظمی و آشفتگی پاسخ دهید.....سخت تر از کوهنوردی" 

http://adventure.nationalgeographic.com/adventure/adventurers-of-the-year/2015/lewis-pugh/

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در چهارشنبه بیست و یکم آبان 1393 و ساعت 22:10 |

 68 سالگی؛ تعویض هر دو مفصل ران و صعود با درجه 5.13b

لی شفتل Lee Sheftel، سنگنورد امریکایی، وقتی که 59 ساله بود مسیری با درجه 5.14a را صعود کرد. بعدها هر دو مفصل ران اش را به ناگزیر تعویض کرد و حالا در سن 68 سالگی با همان مفصل های مصنوعی مسیری با درجه 5.13b را صعود می کند. او صعودهایش را نه با زور جسمی بلکه با تکنیک هایش انجام می دهد. 

"معمولا هفته ای 3 روز در طبیعت یا در سالن، سنگنوردی می کنم. تابستان و پاییز بیشتر در طبیعت سنگنوردی می کنم اما زمستان در گاراژ خانه ام تمرین می کنم. اخیرا به دلیل اینکه توان و قدرت من ضعیف شده بیشتر روی تمرینات قدرتی و توان استقامتی متمرکز شده ام. در فصل زمستان، و از فوریه تا 15 آوریل، به خاطر مشغله کاری که دارم و مشاور مالیاتی هستم و نیز به خاطر اینکه اسکی می کنم، بیشتر به تمرینات قدرتی و استقامتی می پردازم . فکر می کنم هنوز می توانم در استاندارد نسبتا بالا سنگنوردی کنم . اگرچه توان و قدرتم را کمی از دست داده ام اما تکنیک های من بهتر شده و می دانم که چگونه از تکنیک ها استفاده کنم."

نکته:

سه روز پیش، پیتر هبلر کوهنورد 72 ساله اتریشی در فرهنگسرای اندیشه سخنرانی داشت. اگر از یک استثتا بگذریم همه ی دوستان بی شمار ایرانی که هر یک به دلیلی روی سن می رفتند کم سن و سال تر از هبلر بودند. اما روی سن فقط این هبلر 72 ساله بود که به واقع نماد عینی و مجسم یک کوهنورد بود. از پوشش او گرفته تا شیوه ی راه رفتن، تا طرز ایستادن، طرز حرف زدن و حتی خود حرف ها و جنس کلمات و...و.... انگار همه ی انرژی کوههای راکی آمریکا، آلپ اروپا و هیمالیای آسیا در او جاری بود و از او ساطع می شد. دوستان ایرانی ما  وقتی که به روی سن می رفتند انگار همه ی تاریخ کهنسال کشور روی شانه های آنها سنگینی می کرد.

این تفاوت آنقدر آشکار بود که جناب افلاکی نیز در سخنرانی کوتاه خود؛ متواضعانه و درقیاس با خود؛ به آن اشاره کرد. راستی این تفاوت به خاطر چیست ؟ تغذیه ، فرهنگ ، استرس های اجتماعی، سبک زندگی یا....؟ تردیدی نیست که همه ی اینها مهم هستند. با وجود این به نظر می رسد نباید از نقش آموزش در خانه و مدرسه و باشگاه غافل بود ؛ همین آموزش ساده درست راه رفتن ، درست ایستادن ، درست سخنرانی کردن، لباس مناسب با زمان و مکان پوشیدن، به عنوان کوهنورد منبعی از انرژی بودن و....... شاید این آموزش ها سخت هستند و یا اساسا غیر ضروری!

کامنتی مهم تر از متن:

وبلاگ ارزشمند و تاثیرگذار گل کوه درخصوص این پست کامنتی گذاشته که به لحاظ اهمیت موضوع عینا می خوانیم؛ سپاس از توجه گل کوه:

"درست حدس زدیم. خبری بود که شما ازش صرفنظر نمی کردید. امروز وقتی اینجا ترجمه شده شو خوندیم خیلی خوشحال شدیم .
یک تفاوت عمده بین ما و اونها وجود داره ، گرفتن متواضعانه عکس با این دستکش ها کار مردهای ایرانی نیست، تفاوت فرهنگی که موجب این بی تکلفی شده باعث می شه که به جای ظواهر به اصل زندگی بپردازند و مسلمه که قویتر از حد سن و توان خودشون باشن.
ادای احترام به لی شفل"

و بازهم سپاس از توجه وبلاگ ارزشمند گل کوه.

http://www.8a.nu/

+ نوشته شده توسط عزیز حبیبی در دوشنبه نوزدهم آبان 1393 و ساعت 22:5 |