تحلیل المپیکی نتایج مسابقات پاریس: !! Big shame

تحلیل المپیکی نتایج مسابقات پاریس: !! Big shame 

سایت "فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی - IFSC " علاوه بر اعلام نتایج جداگانه هریک از رشته ها در مسابقات قهرمانی جهان در پاریس، در <گزارشی بسیار کوتاه>، ناقص و غیر دقیق برندگان مسابقات را در فرمت المپیکی آن یعنی در ترکیب سه رشته لید – بولدرینگ و سرعت نیز اعلام کرده است. بر اساس این فرمت از هیچیک از قهرمانان اصلی مسابقات خبری نیست، برعکس؛ در بخش مردان، شان مک کول برنده مدال طلا، مانوئل کرونو برنده مدال نقره، و دیوید فیرننبورگ برنده مدال برنز شده اند. به عبارت دیگر اگر فرض کنیم مسابقات پاریس همان مسابقات المپیک باشد در این صورت این سه نفر، قهرمانان اصلی المپیک خواهند بود. این در حالی است که به عنوان مثال شان مک کول در لید نفر ششم، در بولدرینگ نفر هفدهم و در سرعت نفر سی و هشتم شده است. یعنی آقای شان مک کول که در هیچیک از رشته ها هیچ مدالی کسب نکرده اما با فرمت معیوب المپیکی صاحب مدال طلا شده است!!برندگان نقره و برنز این فرمت با امتیازاتی به مراتب بدتر قهرمان شده اند: برنده مدال نقره، در لید نفر پنجاه و یکم، در بولدرینگ نفر سوم و در سرعت نفر سی و دوم است. برنده مدال برنز این فرمت نیز، نفر هفدهم لید، نفر چهل و نهم بولدرینگ و نفر چهل و چهارم سرعت می باشد. شگفت اینکه آدام اوندرا که در دو رشته بولدرینگ و لید صاحب مدال نقره و طلا است هیچ جایگاهی ندارد. و یا قهرمان ما آقای رضا علیپور که برنده مدال نقره سرعت است وضعیتی بدتر از او دارد.

بی جهت نیست که کریس شارما و آدام اوندرا، فرمت المپیکی مسابقات صعودهای ورزشی را یک افتضاح دانسته و آن را شرم آور خوانده اند!! Big shame. در هر حال این فرمت را نمی توان تغییر داد اما می توان آنرا تصحیح کرد. بنابراین باید امیدوار باشیم که مجمع عمومی فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی در اسفند ماه امسال این فرمت ترکیبی را تصحیح و ساماندهی کند.

برندگان مدال در فرمت المپیکی مسابقات پاریس به شرح زیر هستند. اعداد مقابل هر ورزشکار، رتبه او را به ترتیب در سه رشته لید - بولدرینگ و سرعت نشان می دهد:

مردان

1.               Sean McColl CAN    6 - 17 - 38 
2.             Manuel Cornu FRA    51 - 3 - 32 
3.       David Firnenburg GER    17 - 49 - 44 

زنان

1.       Elena Krasovskaia RUS    29 - 6 - 20 
2.          Claire Buhrfeind USA    7 - 24 - 41 
3.          Charlotte Durif FRA    13 - 26 - 33 

نتایج کامل مسابقات صعودهای ورزشی قهرمانی جهان 2016 – پاریس

نتایج کامل مسابقات صعودهای ورزشی قهرمانی جهان 2016 – پاریس

مسابقات صعودهای ورزشی قهرمانی جهان، امسال از تاریخ 14 تا 18 سپتامبر (24 تا 28 شهریور) در پاریس در سه رشته لید – بولدرینگ – سرعت و البنه پاراکلایمینگ برگزار شد.

- بیش از 8000 نفر تماشگر فینال این مسابقات بودند.

- آقای رضا علیپور از ایران در رشته سرعت برنده مدال نقره شد.

- آدام اوندرا تنها ورزشکاری بود که در دو رشته صاحب مدال شد:  مدال نقره بولدرینگ – مدال طلای لید.

 - حرکت دابل داینو (حرکت جهشی برای گرفتن گیره بالاتر) توسط آدام اوندرا، بهترین و چشم گیرترین حرکت ورزشی – نمایشی این مسابقات بود: اوج هیجان و جوشش بی شکیب آدرنالین در اوندرا و تماشاگران!

 نتایج به دست آمده در هر سه رشته در بخش مردان و زنان به شرح زیر است: 

IFSC Climbing World Championships - Paris (FRA) 2016

14 - 18 September 2016

RankNAMENation
W O M E N lead
1 GARNBRET Janja SLO
2 VERHOEVEN Anak BEL
3 MARKOVIC Mina SLO
W O M E N bouldering
1 KLINGLER Petra SUI
2 NONAKA Miho JPN
3 NOGUCHI Akiyo JPN
W O M E N speed
1 TSYGANOVA Anna RUS
2 JAUBERT Anouck FRA
3 KAPLINA Iuliia RUS
M E N lead
1 ONDRA Adam CZE
2 SCHUBERT Jakob AUT
3 SUPPER Gautier FRA
M E N bouldering
1 NARASAKI Tomoa JPN
2 ONDRA Adam CZE
3 CORNU Manuel FRA
M E N speed
1 DZIENSKI Marcin POL
2 ALIPOURSHENAZANDIFAR Reza IRI
3 SHIKOV Aleksandr RUS

نتایج کامل در لینک:

http://www.ifsc-climbing.org/index.php/world-competition/results 

تاریخچه صعودهای رقابتی

تاریخچه صعودهای رقابتی

 

اولین مسابقات سنگنوردی در اواخر دهه 1940 در اتحاد جماهیر شوروی سابق برگزار می شد. این مسابقات متمرکز بر رشته سرعت بود و تا دهه 1980 عموما سنگنوردان کشور شوروی در آن شرکت می کردند.

دهه 1980:

1985 - اولین مسابقه سازمان یافته رشته لید در کشور ایتالیا با عنوان اسپورت راکیا  "SportRoccia" در فضای باز  و روی سنگ طبیعی برگزار شد. برنده این مسابقه یک سنگنورد آلمانی بود و هزار تماشگر با شگفتی صعود او را تماشا کردند. این مسابقه در واقع آغاز "صعودهای ورزشی" مدرن بود. 

1986 – دومین مسابقه سازمان یافته صعود های ورزشی باز هم با عنوان اسپورت راکیا در ایتالیا در شهرک آرکو برگزار شد. برنده مسابقه سوپر استار فرانسوی پاتریک الدینگر و هم وطنش کاترین دستیول بودند. بیش از ده هزار نفر فینال مسابقه را تماشا کردند. 7 کانال تلویزیونی و بسیاری از رسانه ها این رویداد را پوشش خبری دادند. در همین سال، فدراسیون فرانسه اولین مسابقه داخل سالن را در حومه شهر لیون برگزار کرد. بدین ترتیب ظرفیت صعودهای ورزشی و پتانسیل بالای آن آشکار شد و سنگنوردان بیشتری به این رشته ورزشی تمایل پیدا کردند.

1988 – 1989 – فدراسیون فرانسه و شخص پال براسه، در سطح بین المللی جنبشی به راه انداختند تا اتحادیه جهانی کوهنوردی (UIAA) برگزاری مسابقات صعودهای ورزشی را به رسمیت بشناسد. این امر در سال 1988 محقق شد و در سال 1989 اولین جام جهانی سرعت و لید برگزار شد. ضمنا پال براسه کمیته جدیدی در UIAA تاسیس کرد تا رسما هیئت های داوری را آموزش دهد و مقررات مسابقات را تدوین کند. 

دهه 1990: 

در اوایل دهه 1990 چندین مسابقه در سطح اروپا، ژاپن و آمریکا برکزار شد. در طول این سالها تصمیم گرفته شد به منظور حفظ محیط زیست، مسابقات صرفا روی دیواره های مصنوعی انجام شود.

1991 – اولین مسابقات قهرمانی جهان در فرانکفورت – آلمان برگزار شد. در حال حاضر این مسابقات هر دو سال یک بار برگزار می شود.

1992 – اولین مسابقات قهرمانی جوانان جهان در بازل - سوئیس برگزار شد. مشارکت گسترده در این مسابقه نشان داد که صعودهای ورزشی تبدیل به یک ورزش محبوب برای نسل جوان شده است. 

1997 –  به منظور تضمین اسقلال این رشته ورزشی و فراهم کردن شرایط مورد نیاز برای رشد و توسعه آن، ساختار جدیدی با عنوان "شورای بین المللی صعودهای رقابتی" در درون اتحادیه جهانی کوهنوردی ایجاد شد.

1998 – بولدرینگ، رسما به عنوان یک رشته جدید در صعودهای ورزشی معرفی شد و اولین جام جهانی آن در سال 1999 برگزار شد.

دهه 2000 : 

صعود های ورزشی با گنجانده شدن در تقویم رویدادهای ورزشی در بیش از 45 کشور جهان به رشد خود ادامه داد. این رویداد های ورزشی شامل مسابقات قهرمانی جهان، قهرمانی جوانان، قاره ای، جام های جهانی و دیگر رقابت های معتبر بین المللی بود. امروزه بیش از 75 کشور جهان در این مسابقات  شرکت می کنند.

2005 -  صعودهای رقابتی، در بازی های جهانی دویسبورگ – آلمان و نیز در بازی های سالنی آسیا راه یافت.

2006 – اتحادیه جهانی کوهنوردی تصمیم گرفت که به حاکمیت خود در صعودهای رقابتی پایان دهد و کمک کند تا فدراسیون بین المللی جدیدی برای سامان دهی این رشته ورزشی تاسیس شود.

2007 – در 27 ژانویه 2007 در فرانکفورت – آلمان، 48 فدراسیون کوهنوردی گرد هم آمدند و "فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی IFSC" را تاسیس کردند. اساسنامه و مقرراب فدراسیون جدید به اتفاق آرا تصویب شد. در 10 سپتامبر 2007 کمیته بین المللی المپیک، "فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی" را موقتا به عنوان یکی از اعضای جنبش المپیک به رسمیت شناخت.

در حال حاضر 80 کشور از 5 قاره جهان عضو این فدراسیون هستند.

دهه 2010: 

12 فوریه 2010، کمیته بین المللی المپیک به طور رسمی و قطعی فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی را به عنوان عضوی از خانواده المپیک پذیرفت.

2011 – چهارم جولای، هیئت اجرایی کمیته بین المللی المپیک، صعودهای ورزشی را در کنار 7 رشته ورزشی دیگر در شورت لیست خود برای شرکت در بازیهای المپیک 2020 قرار داد. بدین ترتیب هزاره جدید صعودهای ورزشی آغاز شد.

2014 - کمیته بین المللی المپیک، صعودهای ورزشی را به عنوان یک ورزش نمایشی در بازی های المپیک جوانان در نانجینگ - چین انتخاب کرد.

2015 – در ماه سپتامبر رسما پیشنهاد شد تا صعودهای ورزشی بتواند در بازی های المپیک 2020 توکیو شرکت کند.

2016 – سرانجام در ماه آگوست و در حریان برگزاری بازیهای المپیک 2016 ریو – برزیل، کمیته یین المللی المپیک رسما پذیرفت و موافقت کرد تا صعودهای ورزشی به عنوان یک رشته ورشی جدید؛ همراه با 4 رشته جدید دیگر؛ در بازیهای اصلی المپیک 2020 توکیو شرکت کند.

در المپیک 2020 توکیو، مطابق مقررات تعیین شده، صرفا 20 ورزشکار مرد و 20 ورزشکار زن در فرمت ترکیبی لید - بولدر - سرعت رقابت خواهند کرد. بدین ترتیب در هر یک از بخش های مردان و زنان فقط یک سری مدال (طلا - نقره - برنز) وجود دارد.

 http://www.ifsc-climbing.org/index.php/about-ifsc/what-is-the-ifsc/history

صعود 8b، دو ماه و نیم بعد از عمل جراحی مهره های گردن

صعود 8b، دو ماه و نیم بعد از عمل جراحی مهره های گردن

آلکس پوچیو سنگنورد 27 ساله، خوش استیل و معروف امریکایی، دوماه و نیم بعد از جراحی مهره های گردن موفق شد یک مسیر 8a و یک مسیر 8b را در دو روز پیاپی صعود کند. پوچیو در یک سال گذشته دو بار عمل جراحی انجام داده است یک بار روی زانوی چپ و یک بار هم روی گردن. او امیدوار است دوباره به مسابقات جهانی صعودهای ورزشی برگردد.

ریکاوری های سریع و شروع تمرینات زود هنگام توسط این سنگنورد جسور، با آن اندام ورزیده اش، خیلی دور از ذهن نیست. با اینهمه پوچیو، می گوید برای شروع تمرینات از حس درونی اش تبعیت می کند.

http://www.climbing.com/people/alex-puccio-on-spinal-surgery-and-staying-strong-through-her-recovery/

فرمت المپیکی صعود های ورزشی و چالش های پیش رو

 فرمت المپیکی صعود های ورزشی و چالش های پیش رو

1 - سالهاست که مسابقات صعودهای ورزشی در سه رشته جداگانه لید – بولدرینگ – سرعت در عرصه های مختلف ملی و بین المللی برگزار می شود. به خصوص از سال 2007 که فدراسیون بین المللی صعود های ورزشی IFSC تاسیس شد این سه رشته عموما جداگانه و حتی در زمانهای متفاوت و با صعود کنندگان مختلف انجام می شود. واضح است که وجه مشترک هر سه رشته "صعود" است. اما هریک از این رشته ها، فیزیک بدنی و تمرینات خاص خود را طلب می کند. تجربه نشان می دهد که در جام های جهانی، ورزشکاران شاخصی که در هر سه رشته و یا حتی در دو رشته شرکت کرده باشند از انگشتان یک دست هم کمتر است. اگر از شونا کاکسی، شارلوت دوریف، شان مک کول و ژاکوب شوبرت بگذریم هیچ صعود کننده مطرحی برای شرکت در هر سه رشته از آمادگی لازم برخوردار نیست. بعلاوه تجربه مسابقات در طول سالهای نسبتا طولانی و به خصوص در سال 2016 نشان می دهد که ورزشکاران بیشتر تمایل به تخصصی شدن هر یک از رشته ها و کسب مهارت در یک رشته را دارند.

2 – به نظر می رسد فرمت ترکیبی سه رشته صعودهای ورزشی تا حدودی امری تحمیلی است و نه کارشناسی. سه یا چهار سال پیش یکی از مقامات کمیته بین المللی المپیک که میهمان و ناظر مسابقات صعودهای ورزشی بود این فکر به مخیله اش خطور کرد که این سه رشته در ترکیب خود با شعار سه گانه المپیک تطابق دارد. شعار المپیک چنین است: سریعتر - بالاتر - قوی تر. این شعار به ترتیب با سه رشته سرعت - لید - بولدرینگ انطباق دارد؛ امری که البته در هیچ یک از رشته های ورزشی دیگر وجود ندارد. بعلاوه، احساس این بود که بازی های المپیک از مفهوم "صعود" خالی است. و حالا ورزشی پیدا شده که می تواند در فرمت ترکیبی خود هم شعارهای سه گانه المپیک را به تنهایی نمایندگی کند و هم اینکه ورزش و بازی های المپیک را از سطح افقی به دنیای عمودی و رو به بالا ارتقا دهد، چه بهتر از این!

3 – اگر چه نوابغ صعودهای ورزشی جهان مثل آدام اوندرا و کریس شارما با فرمت ترکیبی صعود های ورزشی به شدت مخالف هستند. اما در هرحال فعلا باید منتظر بود تا در همین ماه سپتامبر در پاریس و سپس در ماه مارس 2017 ( اسفند امسال) در مجمع عمومی فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی، فرمت ترکیبی به نحو شایسته ای سامان دهی شود. در این صورت شاید نظرات عوض شد.

4 - دیدگاه ها در مورد فرمت صعودهای ورزشی متفاوت است. اما فارغ از هر دیدگاهی آنچه که مهم است ذات صعود و میل سرکش انسان به بالا رفتن است. اینک، مفهوم مغفول مانده انسان در بازی های المپیک یعنی "میل معطوف به صعود" تحقق یافته است. نیروی جاذبه اهمیت خود را از دست داده و کم اثر شده است. جاذبه نیوتنی، با همه ی خدمتی که به انسان کرده مدت هاست که جذابیتش را از دست داده است. فیزیک گرانشی "نسبیت عام" - با همه ی شکوه اندیشه های انیشتن - دیر یا زود با فیزیک کوانتوم بطور کامل سازش خواهد کرد و یا در آن مستحیل خواهد شد. تلاش انسان در درون سالن های ورزشی و در طبیعت و در کائنات این است که نیروی جاذبه را به حال خود رها کند، آنچه که می ماند "صعود" است، بالا رفتن! به لوگوی IFSC نگاه کنید، از کره خاکی بیرون رفته است!

جستجو برای دو کوهنورد ناپدید شده آمریکایی پایان یافت

جستجو برای دو کوهنورد ناپدید شده آمریکایی پایان یافت

جستجو برای دو کوهنورد معروف امریکایی که از 22 آگوست در ارتفاعات اوگره 2 - پاکستان ناپدید شده بودند بی هیچ نتیجه ای پایان یافت - کایل دمپستر 33 ساله (دو بار برنده جایزه کلنگ طلایی) و همنوردش اسکات آدامسون 34 ساله برای همیشه به زمین مادر پیوستند.  

 بعد از مساعد شدن هوا، روز 3 سپتامبر دو هلی کوپتر ارتش پاکستان با همراهی توماس هوبر کوهنورد و امدادگر معروف اتریشی دو بار بر فراز منطقه به گشتزنی و جستجو ی کامل پرداختند اما اثری از دو کوهنورد نیافتند. بعد از تلاش های زیاد اما ناموفق، سرانجام تیم جستجو، خبرگان کوهنوردی در پاکستان، امریکا، اروپا اظهار کردند که امکان پیداکردن دو کوهنورد بسیار کم است. بدین ترتیب خانواده های دمپستر و آدامسون تصمیم سختی گرفتند: آنها پایان جستجو را اعلام کردند.

http://www.rockandice.com/climbing-news/search-called-off-for-missing-pair-in-pakistan

دو کوهنورد معروف آمریکایی در کوهستان اوگره 2 - پاکستان ناپدید شدند

دو کوهنورد معروف آمریکایی در کوهستان اوگره 2 - پاکستان ناپدید شدند

Scott Adamson (left), Kyle Dempster (right). Photo: Courtesy Nathan Smith

دمپستر - آدامسون

کایل دمپستر و اسکات آدامسون روز 21 آگوست ( 31 مرداد) عازم قله اوگره 2 به ارتفاع 6969 متر شدند. قصد آنها رسیدن به قله از رخ شمالی و از مسیری دیواره ای به ارتفاع 1400 متر بود. آخرین بار روز دوم صعود، آشپز پاکستانی تیم، از روی چراغ پیشانی دو كوهنورد، آنها را در نیمه های مسیر دیده است. برنامه  دمپستر و آدامسون 5 روزه بود. اما حالا نزدیک دو هفته است که خبری از آنها نیست. نامساعد بودن هوا و عدم دید کافی هر گونه جستجو از جمله پرواز هلی کوپتر را غیر ممکن کرده است. در چنین شرایطی معمولا 3 روز بعد از اتمام زمان برنامه، به دلیل اتمام مواد غذایی و سوخت، قاعدتا باید از زنده بودن کوهنورد قطع امید کرد. با اینهمه دوستان و خانواده های این دو کوهنورد امیدوارند که آنها زنده باشند و پیدا شوند.

شاید یک تجربه تاریخی موید این امید باشد – 39 سال پیش در سال 1977 در همین منطقه، در اوگره 1 به ارتفاع 7284 متر و در نزدیکی های قله هر دو پای داگ اسکات کوهنورد معروف انگلیسی شکست و او بعد از دو هفته تلاش جانفرسا سرانجام زنده به بیس کمپ رسید و البته هنوز هم زنده است و فعال. عمرش به درازای آفتاب.

کایل دمپستر و اسکات آدامسون سال گذشته نیز روی همین مسیری که اینک ناپدید شده اند تلاش کردند. اما  آدامسون در نزدیکی های قله حدود 35 متر سقوط کرد و پایش در ارتفاع 6600 متری شکست و در نتیجه تیم مجبور به برگشت شد.

دمپستر و آدامسون از جمله کوهنوردان قوی جهان هستند. دمپستر تا کنون 2 بار برنده جایزه کلنگ طلایی شده است. یک بار برای اولین صعود مسیر جدید در زولیان وست، تین شان چین در سال 2009 و بار دیگر برای اولین صعود مسیر جدید در رخ جنوب شرقی اوگره 1 پاکستان در سال 2012.

http://www.climbing.com/news/kyle-dempster-and-scott-adamson-missing-on-pakistans-ogre-2/

The Ogre's Thumb, Ogre I, and Ogre II. Photo: Ben Tubby/Wikimedia Commonsاوگره 1 (در مرکز) و 2 

“Weather falling apart and no place to bivouac. Climb on; search harder; need rest.” - Kyle Dempster about their attempt on the face in 2015.

جشن شصتمین سالگرد اولین صعود ماکالو و کانچنجونگا

جشن شصتمین سالگرد اولین صعود ماکالو و کانچنجونگا

کانچنجونگا

در سال 1955؛ دو سال بعد از اولین صعود موفق اورست؛ دو قله ماکالو به ارتفاع 8481 متر و کانچنجونگا به ارتفاع 8586 متر (به ترتیب پنجمین و سومین قله بلند جهان) اولی توسط فرانسوی ها و دومی توسط انگلیسی ها؛ برای اولین بار صعود شد. شصتمین سالگرد این دو صعود سال گذشته بود و قرار بود در همان سال گذشته جشن شصتمین سالگرد این دو صعود برگزار شود اما زلزله مهیب نپال مانع از این کار شد. با یک سال تاخیر، امسال روزهای 18 و 19 نوامبر ( 29 و 30 آبان) جشن این دو صعود در کشور نپال و با سازماندهی اتحادیه کوهنوردی این کشور برگزار خواهد شد. و البته همزمان با این جشن؛ مجمع عمومی اتحادیه کوهنوردی آسیا  UAAA و کنفرانس "توریسم کوهستان،تغییرات آب و هوا و زلزله های نپال" نیز بر گزار خواهد شد.

ظاهرا همه کوهنوردان صعود کننده دو قله ماکالو و کانچنجونگا جهت شرکت در جشن و کنفرانس، توسط اتحادیه کوهنوردی نپال و اتحادیه جهانی کوهنوردی UIAA دعوت خواهند شد. 

http://www.theuiaa.org/news-430-Celebration-of-the-first-ascents-of-Mounts-Makalu-and-Kanchenjunga.html

آلکس مگوس، صعود (5.14d (9a  در یک روز

آلکس مگوس، صعود (5.14d (9a  در یک روز

آلکس مگوس سنگنورد صاحب نام آلمانی مسیر  Dreamcatcher (دریم کچر - حلقه رویاگیر !؟) را در کشور کانادا با درجه سختی (5.14d (9a در یک روز صعود کرد.

این مسیر 11 سال پیش در سال 2005 توسط کریس شارما (امریکایی) و سونی تروتر (کانادایی) رول کوبی شده؛ اولین صعود آن در سپتامبر 2005 توسط خود کریس شارما، دومین صعود در سال 2009 توسط شان مک کول و سومین صعود در سال 2012 توسط برن هارندن انجام شده است.

بدین ترتیب آلکس مگوس چهارمین صعود این مسیر و البته سریعترین صعود یک مسیر با درجه  (5.14d (9a را انجام داده است - صعود 9a در یک روز تلاش !

http://www.ukclimbing.com/news/item.php?id=70652

جام چهانی لید و سرعت 2016 ؛ مرحله پنجم - آرکو، ایتالیا

جام چهانی لید و سرعت 2016 ؛ مرحله پنجم - آرکو، ایتالیا

مرحله پنجم جام چهانی لید و سرعت 2016؛ روزهای 26 و 27 آکوست ( 5 و 6 شهریور) در آرکو ایتالیا برگزارشد.

آرکو، شهرک کوچکی است در شمال شرقی ایتالیا. 30 سال پیش در سال 1986 آرکو میزبان یکی از مسابقات بین المللی صعود های ورزشی بود. آن زمان هنور فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی IFSC تاسیس نشده بود و مسابقات بین المللی فاقد برنامه ریزی بود. اتحادیه جهانی کوهنوردی UIAA به لحاظ گستردگی کار و تخصصی بودن صعودهای ورزشی امکان رهبری و مدیریت صعودهای ورزشی را نداشت لذا در سال 2006 موافقت کرد تا بخش سنگنوردی و صعودهای ورزشی از این اتحادیه منفک و مسقل شود و در نتیجه در سال 2007 فدراسیون بین المللی صعودهای ورزشی تاسیس شد و از آن زمان صعودهای ورزشی به سرعت رشد کرد و توسعه یافت و سر انجام المپیکی شد!

آرکو، از سال 2010 میزبان چندین رویداد بین المللی ازجمله جام های جهانی سرعت بوده است اما این اولین بار بود که بعد از 30 سال چام جهانی لید را آنهم در فرمت سازمان یافته IFSC میزبانی می کرد - بدین ترتیب برگشت به ریشه ها و یاد آوری تاریخ حال و هوای دیگری به این مسابقات و به شهرک آرکو داده بود.

 نتایج به دست آمده در رشته های لید و سرعت به شرح زیر است. آدام اوندرا که در سال 2016 برای اولین بار دریک مسابقه جهانی شرکت می کرد نفر پنجم لید شد.

 

RankNAMENation
         W O M E N   lead   
1 VERHOEVEN Anak BEL
2 KIM Jain KOR
3 GARNBRET Janja SLO
  W O M E N   speed  
1 JAUBERT Anouck FRA
2 KAPLINA Iuliia RUS
3 BUCZEK Klaudia POL
                      M E N   lead           
1 DESGRANGES Romain FRA
2 SCHUBERT Jakob AUT
3 FAKIRYANOV Dmitrii RUS
           M E N speed  
1 DZIENSKI Marcin POL
2 BOLDYREV Danyil UKR
3 MAWEM Bassa FRA

Finals Arco Lead World Cup 2016: Anak Verhoeven

Anak Verhoeven